Ο Βασιλιάς του Ελαιολάδου Ήταν ο πιο επικίνδυνος μαφιόζος για 30 χρόνια
Ήταν γνωστός ως «Ο Βασιλιάς του Ελαιολάδου», αλλά για τρεις δεκαετίες κυβερνούσε με σιδερένια πυγμή τη μαφία της Νέας Υόρκης
Το 1925, ένας αποτυχημένος φούρναρης από τη Σικελία εγκαθίσταται στο Μπρούκλιν και αρχίζει να πουλά ελαιόλαδο. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας, ο Τζουζέπε Προφάτσι έχει γίνει αρχηγός μιας από τις πέντε μεγαλύτερες μαφιόζικες οικογένειες της Νέας Υόρκης. Οι Ιταλοί τον ήξεραν ως «Ο Βασιλιάς του Ελαιολάδου». Για το FBI, όμως, ήταν κάτι πολύ πιο επικίνδυνο.
Κρατούσε τη δύναμη του σαν απόλυτος μονάρχης: δεν δεχόταν αντίρρηση, δεν συγχωρούσε προδοσία, και απαιτούσε από τους άντρες του να του πληρώνουν “δεκάτη” κάθε μήνα – χρήματα που κρατούσε για τον εαυτό του. Κάποιοι άρχισαν να ψιθυρίζουν, αλλά ο Προφάτσι απαντούσε με πτώματα.
Πίσω από τον ευσεβή καθολικό που καλούσε παπάδες να λειτουργούν στο ιδιωτικό του παρεκκλήσι και δώριζε γενναιόδωρα στην Εκκλησία, κρυβόταν ένας από τους πιο ανελέητους μαφιόζους της Αμερικής. Ταυτόχρονα, διατηρούσε μία από τις πιο επιτυχημένες επιχειρήσεις ελαιολάδου, με το όνομα “Mamma Mia Importing Company”, που του έδωσε και το παρατσούκλι του.
Το 1961, όλα παραλίγο να καταρρεύσουν. Οι αδελφοί Γκάλο απήγαγαν κορυφαίους του συνεργάτες. Ζήτησαν λύτρα και αλλαγή στους οικονομικούς όρους. Ο Προφάτσι υποκρίθηκε ότι διαπραγματεύεται. Όταν αφέθηκαν οι όμηροι, άρχισε η σφαγή. Ο «Crazy Joe» και ο «Kid Blast» δεν ξαναβρήκαν ποτέ ησυχία.
Και όμως, όσο έδινε διαταγές για δολοφονίες, ο Προφάτσι προσευχόταν με τους ιερείς που φιλοξενούσε στο κτήμα του, ένα παλιό αγρόκτημα του Τέντι Ρούσβελτ στο Νιου Τζέρσεϊ, με ιδιωτικό αεροδιάδρομο και αντίγραφο του βωμού του Αγίου Πέτρου. Έζησε σαν βασιλιάς, αλλά πέθανε με τον καρκίνο να τον κατατρώει, πιστός μέχρι τέλους στη σιωπή της Μαφίας.
Μετά τον θάνατό του, η αυτοκρατορία του πέρασε στον γαμπρό του. Λίγο αργότερα, θα πάρει το όνομα που έμεινε στην ιστορία: οικογένεια Κολόμπο.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
