Παντρεμενάδικα, το μικρό Παρίσι των κρυφών ραντεβού κάτω από την Ακρόπολη

Στα μέσα του 19ου αιώνα, η Αθήνα ήταν ακόμα μια πόλη σε χτισίματα και αλλαγές. Λίγο έξω από το κέντρο, κοντά στον Ιλισσό, γεννήθηκε μια περιοχή γεμάτη ζωή και μυστήριο. Εκεί, μέσα σε ξύλινα καφενεία και πρόχειρες θεατρικές σκηνές, άρχισε να χτυπά η καρδιά μιας κρυφής Αθήνας: τα Παντρεμενάδικα.

Το Μετς, όπως ονομάστηκε αργότερα, φιλοξενούσε τότε καφέ-αμάν, μουσικές παραστάσεις και αυτοσχέδια καμπαρέ που θύμιζαν μικρές γωνιές του Παρισιού. Κάτω από τα χαμηλά φώτα και τους ήχους του σαντουριού, νέοι και νέες, παντρεμένοι και ανύπαντροι, έδιναν κρυφά ραντεβού μακριά από τα βλέμματα των δικών τους. Τα παντρεμενάδικα έγιναν το θρυλικό καταφύγιο των απαγορευμένων ερώτων, σε μια εποχή που το δημόσιο ήθος ήταν αμείλικτο.

Πολύ κοντά στη γέφυρα της Καλλιρρόης, ανάμεσα στα νερά του Ιλισσού και στους άδειους τότε λόφους του Αρδηττού, ο έρωτας, η μουσική και η κρυφή ζωή έστηναν το δικό τους σκηνικό. Η Κυριακή γέμιζε από οικογενειακές εκδρομές αλλά, μόλις έπεφτε το σκοτάδι, η ατμόσφαιρα άλλαζε. Παράνομοι έρωτες και ανομολόγητες συναντήσεις έδιναν στο Μετς έναν αέρα απαγορευμένης ελευθερίας.

Με τα χρόνια, το Μετς άλλαξε. Τα κέντρα έκλεισαν, οι μπυραρίες σίγησαν και τα μικρά παντρεμενάδικα έγιναν ιστορία. Όμως η μνήμη τους έμεινε να πλανιέται πάνω από τις νεοκλασικές κατοικίες και τα γραφικά σοκάκια. Κάτω από την Ακρόπολη, η πιο ρομαντική γειτονιά της Αθήνας κρύβει ακόμα τα ίχνη ενός μικρού, ξεχασμένου Παρισιού που έζησε με πάθος, θόρυβο και πολλή, πολλή σιωπή.