Πέρασαν 100 χρόνια μέχρι να καταλάβουν ότι αυτός ο Δράκουλας ήταν ψεύτικος

Ο Bram Stoker πέθανε το 1912 πιστεύοντας πως το βιβλίο του, ο «Δράκουλας», είχε αρχίσει να διαβάζεται στις πιο απίθανες γωνιές της Ευρώπης. Μια από αυτές ήταν και η Ισλανδία. Μόνο που κανείς τότε δεν ήξερε τι ακριβώς είχε κυκλοφορήσει εκεί. Ο Ισλανδός μεταφραστής Βαλντιμάρ Άσμουντσον έλαβε στα χέρια του ένα πρόχειρο draft του πρωτοτύπου και αποφάσισε να κάνει το αδιανόητο: δεν το μετέφρασε. Το ξανάγραψε σχεδόν από την αρχή.

Η έκδοση ονομάστηκε Makt Myrkranna – Οι Δυνάμεις του Σκότους. Περιείχε έναν διαφορετικό Δράκουλα, πιο πολιτικό, πιο ερωτικό και με νέες αναφορές. Στον πρόλογο, ένας φανταστικός Stoker επαινούσε τον Άσμουντσον για την καλή του δουλειά, δίνοντας την αίσθηση ότι το κείμενο είναι εγκεκριμένο. Κανείς δεν παραξενεύτηκε. Άλλωστε, ποιος θα έψαχνε να συγκρίνει ισλανδικό κείμενο με το αγγλικό πρωτότυπο;

Η ιστορία εκτροχιάζεται γρήγορα. Ο χαρακτήρας Τζόναθαν Χάρκερ δεν είναι πια ο ίδιος. Ταξιδεύει στην Αυστρία για να συμβουλευτεί τον Σίγκμουντ Φρόυντ, περιγράφει με πάθος τις γυναικείες καμπύλες των κατοίκων της Τρανσυλβανίας, ενώ ο Κόμης Δράκουλας παρουσιάζεται περισσότερο σαν σαδιστής πολιτικός παρά ως υπερφυσικό πλάσμα. Ορισμένοι χαρακτήρες εξαφανίζονται, νέοι προστίθενται, και η πλοκή αλλάζει πλήρως. Ήταν ένα νέο έργο, ντυμένο με το όνομα του Stoker, αλλά ουσιαστικά δημιούργημα του Άσμουντσον.

Για σχεδόν έναν αιώνα, η παραλλαγή αυτή παρέμενε άγνωστη έξω από την Ισλανδία. Μέχρι που το 2014 ο Ολλανδός ερευνητής Χανς Κορνέελ ντε Ροος, ειδικός στον Stoker, εντόπισε τις τεράστιες διαφορές και κατέρριψε τον μύθο της «μετάφρασης». Το σοκ ήταν διπλό: όχι μόνο δεν υπήρχε πιστότητα, αλλά η ισλανδική εκδοχή ήταν σχεδόν άλλο βιβλίο, με διαφορετικό σκοπό, διαφορετική ατμόσφαιρα και ιδεολογικό υπόβαθρο.

Ακόμα πιο ειρωνικό; Την εποχή που κυκλοφόρησε, η μοναδική κριτική που δέχθηκε η εκδοχή του Άσμουντσον στην Ισλανδία την χαρακτήρισε «χειρότερη και από σκουπίδια». Ο ίδιος πέθανε χωρίς να γνωρίσει ούτε αναγνώριση, ούτε αποκάλυψη. Και όμως, σήμερα η δική του εκδοχή μεταφράζεται σε πολλές γλώσσες και διδάσκεται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα «λογοτεχνικής απάτης».

Και έτσι, ο πιο διάσημος βρικόλακας του κόσμου είχε για έναν αιώνα μια κρυφή ζωή στην Ισλανδία. Με Freud, αισθησιασμό και ολοκαίνουργιο σενάριο. Που όμως, δεν ήταν ποτέ του Bram Stoker.