Ποια ήταν η δίαιτα του Σωκράτη; Τι έτρωγε μέσα στη μέρα

Ο Σωκράτης, ο σπουδαιότερος φιλόσοφος της κλασικής Αθήνας, δεν ενδιαφερόταν για την πολυτέλεια και την απόλαυση του φαγητού. Ζούσε λιτά, θεωρώντας την απλή διατροφή απαραίτητη για την αυτοσυγκράτηση και την πνευματική διαύγεια. Σε μια εποχή όπου οι εύποροι Αθηναίοι απολάμβαναν συμπόσια γεμάτα κρέας, κρασί και ακριβά εδέσματα, ο Σωκράτης επέλεγε έναν τρόπο ζωής που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σχεδόν ασκητικός.

Η βασική διατροφή του Σωκράτη αποτελούνταν από τροφές που ήταν εύκολα διαθέσιμες και προσιτές για τους απλούς πολίτες της Αθήνας. Οι κύριες τροφές που κατανάλωνε ήταν δημητριακά, ψωμί, όσπρια, ελιές, σύκα και τυρί. Το ψωμί ήταν συχνά κρίθινο, καθώς το κριθάρι ήταν φθηνότερο από το σιτάρι. Οι ελιές ήταν βασική πηγή λιπαρών, ενώ τα όσπρια, όπως οι φακές και τα ρεβίθια, παρείχαν πρωτεΐνες.

Το γεύμα του ήταν συνήθως λιτό και συνοδευόταν από λίγο κρασί, το οποίο πάντα αραιωνόταν με νερό, σύμφωνα με τη συνήθεια των αρχαίων Ελλήνων. Δεν έτρωγε κρέας συχνά, καθώς αυτό ήταν πιο διαδεδομένο στα συμπόσια των ευγενών και όχι στην καθημερινότητα των φιλοσόφων και των απλών πολιτών. Στις σπάνιες περιπτώσεις που έτρωγε κρέας, πιθανότατα κατανάλωνε ψάρι ή πουλερικά, που ήταν πιο προσιτά από το μοσχάρι ή το χοιρινό.

Ο Σωκράτης πίστευε ότι η υπερβολή στο φαγητό και την απόλαυση ήταν εμπόδιο στη φιλοσοφική σκέψη. Σε πολλά από τα σωκρατικά κείμενα, ιδιαίτερα στους Διαλόγους του Πλάτωνα και του Ξενοφώντα, αναφέρεται η λιτή ζωή του φιλοσόφου. Ο Ξενοφώντας, στο έργο του Απομνημονεύματα, τον παρουσιάζει να απορρίπτει την πολυτέλεια και να προτιμά την εγκράτεια. Ο ίδιος ο Σωκράτης πίστευε ότι το φαγητό έπρεπε να είναι απλώς το μέσο για να διατηρεί κάποιος την υγεία του και όχι μια πηγή υπερβολικής απόλαυσης.

Η λιτή δίαιτα του Σωκράτη συνδεόταν άμεσα με την ηθική του φιλοσοφία. Δεν έτρωγε για να ικανοποιήσει τις αισθήσεις του, αλλά για να διατηρείται υγιής και ικανός να ασχολείται με τη σκέψη και τη διδασκαλία. Αυτή η απλότητα του τρόπου ζωής του ήταν μέρος της γενικότερης φιλοσοφικής του στάσης απέναντι στην ευτυχία και την αυτάρκεια.