Πίστευε ότι ήταν έγκυος με έναν ελέφαντα. Ο στρατάρχης που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μάχη του Βατερλό
Ήταν ο ήρωας της μάχης του Βατερλό, αλλά λίγο πριν, πίστευε πως ένας Γάλλος τον είχε αφήσει έγκυο με ελέφαντα. Ένα σώμα, δύο πραγματικότητες.
Το 1815, όταν ο Ναπολέων επέστρεψε από την εξορία, ο φόβος στην Ευρώπη ήταν πανικός. Στη Γερμανία, μόνο ένας άντρας μπορούσε να σταθεί απέναντί του με τόσο φανατισμένο μίσος: ο στρατάρχης Γκέμπχαρντ Λεμπερέχτ φον Μπλύχερ. Ήταν ήδη 72 ετών. Και πέρα από ηρωισμός, είχε αρχίσει να καταρρέει ψυχικά. Ο στρατάρχης που θα γινόταν ήρωας του Βατερλό, πίστευε ότι κυοφορούσε έναν ελέφαντα.
Μπροστά στους αξιωματικούς του, χτυπιόταν και φώναζε ότι μέσα στην κοιλιά του μεγάλωνε κάτι τεράστιο. Επέμενε πως ένας Γάλλος στρατιώτης του είχε κάνει αυτή τη φρικτή πράξη. Οι γιατροί του σημείωσαν ότι θεωρούσε τον εαυτό του έγκυο, και μάλιστα όχι απλώς από άνθρωπο, αλλά από εχθρό, και με κάτι πέρα από κάθε λογική: έναν ελέφαντα.
Δεν ήταν η μόνη του ψευδαίσθηση. Είχε περάσει και κρίσεις όπου πίστευε πως ήταν φτιαγμένος από γυαλί και πως τα εσωτερικά του όργανα είχαν καταστραφεί από σκουλήκια. Σε άλλες στιγμές, έβλεπε φαντάσματα ή ένιωθε ότι το σώμα του ήταν άψυχο και γεμάτο τρύπες. Οι βοηθοί του τον πρόσεχαν μέρα-νύχτα για να μην κάνει κακό στον εαυτό του.
Κι όμως, σε ένα από τα πιο αδιανόητα γυρίσματα της Ιστορίας, αυτός ο άνθρωπος όχι μόνο στάθηκε όρθιος αλλά οδήγησε τις πρωσικές δυνάμεις στη μάχη του Βατερλό. Και έφτασε στο πεδίο της μάχης αργά το απόγευμα, λίγο πριν καταρρεύσει ο στρατός του Ουέλλινγκτον, για να δώσει το τελειωτικό χτύπημα στους Γάλλους.
Οι Βρετανοί τον αποθέωσαν. Ο κόσμος τον λάτρεψε σαν σωτήρα της Ευρώπης. Αλλά κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί πως, λίγους μήνες νωρίτερα, είχε ουρλιάξει πως κουβαλούσε έναν ελέφαντα στα σπλάχνα του. Το μεγαλείο και η παράνοια συναντήθηκαν στο ίδιο σώμα. Κι αυτό το σώμα μπήκε στην Ιστορία.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
