Πολύ ωραία η Ιταλία, αλλά αν βάλεις πλυντήριο και σίδερο μαζί υπάρχει πρόβλημα
Στην Ιταλία είναι όλα όμορφα — εκτός αν θες να σιδερώσεις ενώ πλένεις.
Η Ιταλία είναι πανέμορφη. Κάθεσαι στη βεράντα, κοιτάς τον ήλιο να χάνεται πάνω από την Τοσκάνη, πίνεις καπουτσίνο, ακούς τζιτζίκια και λες «εδώ θα μπορούσα να ζήσω». Μέχρι που βάζεις πλυντήριο. Και σίδερο. Και μετά… σκοτάδι.
Στην Ελλάδα, αν ανοίξεις θερμοσίφωνα, φούρνο και air condition μαζί, το πολύ-πολύ να ανεβάσεις λογαριασμό. Στην Ιταλία, όμως, πέφτει ο γενικός. Κυριολεκτικά. Γιατί η πλειοψηφία των ιταλικών νοικοκυριών έχει ισχύ παροχής μόλις 3 kW. Όχι κιλοβάτ-ώρα. Κιλοβάτ συνολικά — και μάλιστα ταυτόχρονης χρήσης.
Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει πως αν θες να βάλεις τον φούρνο να ψήσει λαζάνια και το σίδερο να ισιώσει το πουκάμισο, θα ακούσεις ένα “κλακ”. Και δεν είναι η καφετιέρα. Είναι ο contatore, ο μετρητής ρεύματος, που ενεργοποιεί αυτόματα το διακόπτη υπερφόρτωσης.
Η εξήγηση βρίσκεται στο παρελθόν: τα περισσότερα ιταλικά σπίτια είχαν λίγες συσκευές. Το ρεύμα θεωρούνταν πολυτέλεια. Οι τιμές του ρεύματος στην Ιταλία παραμένουν ακόμα από τις πιο υψηλές στην Ευρώπη, και η βασική παροχή των 3kW ήταν — και είναι — ο φθηνότερος τρόπος να μένεις «συνδεδεμένος».
Όσοι Ιταλοί έχουν πολλές συσκευές, πληρώνουν επιπλέον μηνιαία χρέωση για να αναβαθμίσουν την ισχύ τους. Από 3 σε 4.5 ή 6 kW. Δεν είναι απλό. Γίνεται με αίτηση, αλλαγή σύμβασης και πιο τσουχτερό λογαριασμό. Κι έτσι οι περισσότεροι μένουν με τα 3. Και απλώς… προσέχουν.
Έχουν μάθει να ζουν με σειρά προτεραιότητας: πρώτα το πλυντήριο, μετά το σίδερο. Πρώτα η κουζίνα, μετά το πιστολάκι. Υπάρχουν ακόμη και apps που σου λένε πόση ισχύ καταναλώνεις σε live χρόνο, για να μην περάσεις το όριο. Και ναι, υπάρχουν και memes για την ιταλική «μπλακάουτ εμπειρία».
Για έναν Έλληνα, αυτό είναι πολιτισμικό σοκ. Γιατί στην Ελλάδα η στάνταρ παροχή είναι περίπου 6.4 kW, δηλαδή υπερδιπλάσια. Που σημαίνει: πλυντήριο, φούρνος, θερμοσίφωνας και τηλεόραση μπορούν να λειτουργούν ταυτόχρονα — χωρίς να φωνάζει κανείς “È saltata la corrente!”.
Στην Ιταλία όμως, φωνάζει. Και μετά σβήνεις συσκευές και ξανανεβάζεις το διακόπτη. Και ξαναρχίζεις από την αρχή. Με τάξη. Με πρόγραμμα. Με dolce vita… και περιορισμένο ρεύμα.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
