Πως ανακάλυψαν τον πλανήτη Ποσειδώνα σαν σήμερα πριν από 179 χρόνια
Σήμερα, 23 Σεπτεμβρίου 2025, συμπληρώνονται 179 χρόνια. Ο Ποσειδώνας συνεχίζει να τρέχει την αργή του τροχιά, τόσο μακριά που μια χρονιά του κρατάει 165 δικά μας χρόνια.
Ήταν βράδυ 23 Σεπτεμβρίου 1846 στο Βερολίνο. Ένας αστρονόμος, ο Γιόχαν Γκάλε, έστησε το τηλεσκόπιο του και είδε ένα μικρό φωτάκι να κουνιέται εκεί που δεν έπρεπε. Δεν ήξερε ότι εκείνη τη στιγμή έγραφε ιστορία. Είχε περάσει 179 χρόνια από τότε και ακόμη η εικόνα εκείνης της ανακάλυψης μοιάζει σχεδόν απίστευτη.
Το μυστήριο ξεκίνησε πιο πριν. Ο Ουρανός δεν ακολουθούσε σωστά την τροχιά του. Λες και κάτι τον τράβαγε, κάτι που δεν φαινόταν. Ο Αλέξις Μπουβάρ το είχε υποψιαστεί, αλλά ήταν οι υπολογισμοί του Λε Βεριέ και του Άνταμς που άνοιξαν τον δρόμο. Ένας Γάλλος κι ένας Άγγλος, δύο γραφεία γεμάτα χαρτιά, καμία φωτογραφία. Μόνο αριθμοί.
Ο Λε Βεριέ έγραψε στον Γκάλε: «Ψάξε εδώ». Και ήταν εκεί. Ούτε ένα μοίρα μακριά. Τόσο ακριβής πρόβλεψη που έμοιαζε με μαγεία. Στην πραγματικότητα ήταν το μεγαλείο των μαθηματικών. Για πρώτη φορά ανακαλύφθηκε πλανήτης χωρίς να τον δει κανείς πρώτα με γυμνό μάτι. Μετά άρχισαν οι καυγάδες. Οι Άγγλοι φώναζαν για τον Άνταμς, οι Γάλλοι για τον Λε Βεριέ. Ο Γκάλε ήταν ο πιο ήσυχος, εκείνος που τον είδε κατευθείαν, αλλά έμεινε στη σκιά. Και το όνομα; Άλλοι ήθελαν «Ωκεανός», άλλοι «Λε Βεριέ». Στο τέλος κέρδισε ο μύθος. Ο θεός της θάλασσας, ο Ποσειδώνας.
Ο μπλε γίγαντας
Από τότε ξέρουμε πως είναι ένας κόσμος ψυχρός και βίαιος. Ανέμοι που τρέχουν με 2.000 χιλιόμετρα την ώρα. Θάλασσες αερίων, καθόλου στέρεο έδαφος. Και φεγγάρια, με πρώτο τον Τρίτωνα, παγωμένο, σε τροχιά ανάποδη, σαν ξένος αιχμάλωτος. Ο Voyager 2 πέρασε από κοντά το 1989 και είδε καταιγίδες σκοτεινές σαν μάτια.
Το πιο τρελό είναι ότι όλη αυτή η ανακάλυψη έγινε χωρίς τηλεσκόπια σαν του Χάμπλ, χωρίς υπολογιστές, χωρίς τίποτα από όσα έχουμε τώρα. Ένα μολύβι, μια σελίδα και επιμονή. Οι άνθρωποι έκαναν μαθηματικά και βρήκαν έναν κόσμο που κανείς δεν μπορούσε να δει.
Σήμερα, 23 Σεπτεμβρίου 2025, συμπληρώνονται 179 χρόνια. Ο Ποσειδώνας συνεχίζει να τρέχει την αργή του τροχιά, τόσο μακριά που μια χρονιά του κρατάει 165 δικά μας χρόνια.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
