Πώς καταλαβαίνουν ότι κατεβάζεις παράνομα ταινίες και σου σκάει μήνυση;

ατεβάζεις μια ταινία το βράδυ, την βλέπεις με ποπ κορν, όλα καλά. Μέχρι που λίγες εβδομάδες μετά, σκάει ένα γράμμα. Όχι από κάποιον φίλο. Από μια νομική εταιρεία. Και δεν λέει “Καλησπέρα, τι κάνεις;”. Λέει κάτι σαν “Πληρώστε 3.000 δολάρια για να μην πάμε δικαστικά”. Πώς στο καλό γίνεται αυτό; Ποιος σε είδε; Ποιος το έμαθε; Ποιος παρακολουθεί τι κατεβάζεις; Κι αν δεν είναι θεωρία συνωμοσίας, τότε τι είναι;

Η απάντηση είναι απλή και τρομακτική: σε βλέπουν. Όχι εσένα προσωπικά – δεν έχουν κρυφές κάμερες στο σαλόνι σου. Βλέπουν το IP σου. Κάθε φορά που κατεβάζεις κάτι από torrent, γίνεσαι και εσύ κομμάτι αυτού που λέγεται swarm – το σμήνος χρηστών που ανεβάζουν και κατεβάζουν το ίδιο αρχείο. Και εκεί μέσα υπάρχουν και κάτι περίεργοι τύποι. Δεν ψάχνουν ταινίες. Ψάχνουν εσένα.

Αυτοί οι τύποι δουλεύουν για εταιρείες που έχουν μια και μόνο δουλειά: να μπουν στα torrents, να κατεβάσουν τα ίδια αρχεία με σένα, να δουν από ποιες IP ήρθαν τα δεδομένα και να τις κρατήσουν. Μετά πάνε στον πάροχο του ίντερνέτ σου και λένε: “Αυτή η IP κατέβασε αυτή την ταινία”. Ο πάροχος δεν έχει πολλές επιλογές. Αν δικαστής δώσει εντολή, πρέπει να δώσει το όνομά σου. Από εκεί και πέρα, το νομικό καρναβάλι ξεκινάει.

Υπήρξαν όμως και φορές που κάποιοι το πήγαν πιο μακριά. Πολύ πιο μακριά. Στις ΗΠΑ, μια νομική εταιρεία ονόματι Prenda Law αποφάσισε να στήσει παγίδες – honeypots τα λένε. Έμπαιναν στο The Pirate Bay, ανέβαζαν οι ίδιοι ταινίες ή “πειρατικά” αρχεία και περίμεναν ποιος θα τσιμπήσει. Όποιος κατέβαζε, boom: κατέγραφαν την IP του και μετά του έστελναν ειδοποίηση να πληρώσει αλλιώς πάει δικαστήριο. Εκβιασμός με τα όλα του. Και δεν ήταν λίγοι αυτοί που πλήρωναν για να αποφύγουν τη ντροπή ή τα έξοδα.

Αλλά κάπου εκεί, η ιστορία γύρισε μπούμερανγκ. Το FBI μπήκε στο παιχνίδι. Γιατί αυτοί που το έπαιζαν προστάτες των πνευματικών δικαιωμάτων, είχαν αρχίσει να φέρονται σαν συμμορία. Στο τέλος, οι δικηγόροι της Prenda Law καταδικάστηκαν σε πολύχρονη φυλάκιση. Ο ένας πήρε 14 χρόνια. Όχι γιατί κατέβαζε. Αλλά γιατί έστηνε παγίδες για να στήσει ανθρώπους και να τους αρμέξει λεφτά.

Το αστείο – ή το τραγικό – είναι ότι σε όλη αυτή την ιστορία, το ίδιο το Pirate Bay, ο απόλυτος “εχθρός” των εταιρειών, συνεργάστηκε σε κάποιο βαθμό με τις αρχές. Όχι γιατί άλλαξε στρατόπεδο. Αλλά γιατί ακόμα και εκεί, έχουν όρια. Πειρατεία είναι η μία ιστορία. Εκβιασμός είναι άλλη. Και οι τύποι της Prenda τα μπέρδεψαν.

Οπότε την επόμενη φορά που πατάς “Download torrent”, σκέψου ότι μπορεί εκεί έξω να υπάρχει κάποιος που δεν θέλει να δει την ταινία, αλλά να δει εσένα να πληρώνεις. Γιατί όσο ελεύθερος κι αν μοιάζει ο κόσμος του internet, είναι γεμάτος μάτια. Κι αυτά τα μάτια, σε περιμένουν.