Πώς να μη σπάσει το αυγό σου στο τσούγκρισμα. Ο απόλυτος οδηγός.

Κάθε Πάσχα, μία είναι η μάχη που όλοι περιμένουν. Δεν είναι το αρνί, δεν είναι το κοκορέτσι. Είναι το τσούγκρισμα με τα κόκκινα αυγά. Η στιγμή που δύο βλέμματα διασταυρώνονται, δυο δάχτυλα σφίγγουν καλά το αυγό και το μόνο που μετράει είναι ένα πράγμα: να μη σπάσει το δικό σου.

Ποιο αυγό όμως αντέχει; Πώς το διαλέγεις; Πώς το κρατάς; Και ποιο άκρο είναι το πιο δυνατό — η «μύτη» ή ο «ποπός»;

Διάλεξε έξυπνα

Όλα ξεκινούν απ’ την επιλογή. Τα μικρότερα αυγά με σκούρο κόκκινο χρώμα συνήθως έχουν πιο χοντρό και συμπαγές τσόφλι. Απόφυγε τα αυγά που κάνουν «κούφιο» ήχο όταν τα κουνάς – πιθανότατα έχουν κενό αέρα μέσα και θα σπάσουν με την πρώτη.

Κάποιοι ψάχνουν ακόμα και στο φως για να διακρίνουν το πάχος του κελύφους. Άλλοι απλώς ξέρουν από πείρα: το πιο “άσχημο” αυγό είναι πολλές φορές και το πιο σκληρό.

Κράτησέ το σωστά

Μην το κρατάς από τη μέση. Σφίξε το αυγό από τη μεριά που χτυπάς, όσο πιο κοντά στο άκρο γίνεται. Έτσι, το δάχτυλο λειτουργεί σαν απορροφητής κραδασμού. Και κράτα το σταθερά – όσο λιγότερη κίνηση, τόσο πιο ανθεκτικό φαίνεται.

Χτύπα με τακτική, όχι με φόρα

Στο τσούγκρισμα δεν κερδίζει αυτός που βαράει πιο δυνατά. Κερδίζει αυτός που βαράει με γωνία. Αν η μύτη του αυγού σου γλιστρήσει πάνω στο αυγό του άλλου, έχεις πολλές πιθανότητες να μη σπάσεις. Αν το βαρέσεις κατακούτελα, είστε και οι δύο χαμένοι.

Προτιμάς τη «μύτη» ή τον «ποπό»;

Οι περισσότεροι επιλέγουν να ξεκινήσουν με τη μυτερή πλευρά. Λέγεται ότι η μύτη του αυγού είναι πιο σκληρή, γιατί η καμπύλη είναι μικρότερη και η πίεση μοιράζεται πιο δύσκολα. Όμως εξίσου σημαντικό είναι το ποιο άκρο έχει ο αντίπαλος. Αν χτυπήσεις μυτερό σε στρογγυλό, έχεις πλεονέκτημα.

Το κόλπο με τη σειρά

Αν μπορείς, χτύπα πρώτος. Στο τσούγκρισμα, αυτός που επιτίθεται συχνά σπάει το άλλο αυγό γιατί ελέγχει την κίνηση. Πολλοί λένε πως και μόνο που επιλέγεις πού θα ακουμπήσεις, έχεις ήδη κερδίσει τη μισή μάχη.

Προσοχή στους… πονηρούς

Αν κάτι φαίνεται υπερβολικά ανθεκτικό, ίσως δεν είναι καν αυγό. Κάποιοι παλιοί έκαναν πλάκα με ξύλινα ή γύψινα αυγά, βαμμένα κόκκινα, που έσπαγαν όλα τα άλλα. Γελάς μέχρι να στο φέρει κάποιος απέναντί σου. Μετά ψάχνεις το δίκιο σου.

Το τσούγκρισμα των αυγών δεν είναι απλώς έθιμο. Είναι μικρή τελετή αναμέτρησης, ένα παιχνίδι χωρίς έπαθλο, εκτός από την περηφάνια ότι “δεν μου το σπάσανε φέτος”. Και τώρα ξέρεις πώς να πας προετοιμασμένος.