Πριν πόσα χρόνια έπαιξαν για πρώτη φορά στοίχημα για το ποιος θα βγει Πάπας;

Ήταν το έτος 1503 όταν για πρώτη φορά στην Ιστορία καταγράφηκε επίσημα το φαινόμενο που σήμερα μοιάζει σύνηθες σε πολιτικές και αθλητικές αναμετρήσεις: κάποιοι έπαιξαν στοίχημα για το ποιος θα γίνει Πάπας. Από τότε έχουν περάσει περισσότερα από 520 χρόνια — και όμως, η λογική του τζόγου γύρω από την παπική εξουσία έχει μείνει ίδια.

Το 1503 ήταν μια ιδιαίτερα ταραχώδης χρονιά για το Βατικανό. Πέθανε ο διαβόητος Πάπας Αλέξανδρος ΣΤ’, ο Ροδρίγο Βοργία, και το κονκλάβιο που ακολούθησε βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Όχι μόνο για τη διαφθορά και τις πολιτικές ίντριγκες της εποχής, αλλά και γιατί, για πρώτη φορά, καταγράφηκαν δημόσια στοιχήματα σε πόλεις όπως η Ρώμη, η Φλωρεντία και η Νάπολη για το ποιος καρδινάλιος θα φορέσει το λευκό ράσο.

Οι στοιχηματικές αποδόσεις δεν ήταν καθόλου ασήμαντες. Αντιθέτως, αντικατόπτριζαν τις πολιτικές ισορροπίες, τις φήμες που κυκλοφορούσαν στα ανάκτορα και ακόμη και τις δωροδοκίες που λάμβαναν χώρα στο παρασκήνιο. Ο κόσμος στοιχημάτιζε σε υποψηφίους όπως ο Καρδινάλιος Πικολόμινι ή ο Τζούλιο ντελ Ρόβερε, ενώ οι τιμές ανεβοκατέβαιναν όπως σήμερα στα χρηματιστήρια.

Παρόλο που η Καθολική Εκκλησία καταδίκασε κάθε μορφή στοιχήματος γύρω από την εκλογή Ποντίφικα, η συνήθεια δεν σταμάτησε ποτέ πραγματικά. Στους αιώνες που ακολούθησαν, οι παπικές εκλογές μετατράπηκαν σε γεγονότα γεμάτα παρασκηνιακή πληροφορία και οικονομική προσδοκία. Μάλιστα, ακόμα και στον 20ό και 21ο αιώνα, στοιχήματα για το ποιος θα γίνει Πάπας καταγράφονται σε πρακτορεία όπως η Ladbrokes και η Paddy Power.

Αυτό που ξεκίνησε το 1503 ως ένα είδος πολιτικού “κουτσομπολιού με λεφτά”, έγινε ένα παράξενο σύμβολο της εποχής: της στιγμής όπου η πίστη συναντά την πρόβλεψη και η θρησκεία, έστω και χωρίς τη θέλησή της, μπαίνει στον κόσμο του τζόγου.