Σαν σήμερα αναζητούσαν τον Χατζιδάκι για να του δώσουν το Όσκαρ

Ειδική περίπτωση σε όλα του ο Μάνος Χατζιδάκις, αλλά και ουσιαστική συνάμα.

Από τους μονάκριβους που δεν θα ματαβγούν τόσο στην τέχνη όσο και στ ανθρώπινα.

17 Απριλίου του 1961, και η Ακαδημία του Αμερικάνικου Κινηματογράφου απένειμε στον Μάνο Χατζιδάκι το βραβείο για το τραγούδι του «Τα παιδιά του Πειραιά» από την ταινία «Ποτέ την Κυριακή».

Τα Όσκαρ βρισκόντουσαν στην 33η αστραφτερή στιγμή της λάμψης τους…αλλά ο Χατζιδάκις δεν τα καταδέχτηκε και δεν παραβρέθηκε στο Santa Monica Civic Auditorium της ομώνυμης Καλιφορνέζικης πόλης.

«Είναι ο κύριος Χατζιδάκις στην αίθουσα;» ρώτησε η Jayne Meadows τη βραδιά της απονομής.

Για να προσθέσει ο ατακαδόρος σύντροφός της Steve Allen: «Μάλλον περιμένει να έρθει την Κυριακή».

Το Όσκαρ κράτησε μοιραία ο παρουσιαστής της βραδιάς, ο πολύς Bob Hope που δήλωσε με χιούμορ πριν το…παραδώσει: «Είναι η στιγμή που περίμενα πολύ καιρό».

Κάπως έτσι μέσα σε χιουμοριστικό κλίμα κύλησε η μάταια απονομή που είχε και ανάλογη συνέχεια.

Το αγαλματίδιο στάλθηκε ταχυδρομικώς αλλά «χάθηκε» στο δρόμο. Γι’ αυτό και όταν τελικά ο Χατζιδάκις δέχθηκε να τον απαθανατίσουν οι δημοσιογράφοι με το βραβείο του δανείστηκε εκείνο της Κατίνας Παξινού, που είχε κερδίσει για την ερμηνεία της στην ταινία «Για ποιον χτυπά η καμπάνα» (1943).

Η Ακαδημία προθυμοποιήθηκε να στείλει στο συνθέτη ένα αντίγραφο, το οποίο σύμφωνα με το «μύθο» κατέληξε κι αυτό στον κάλαθο των αχρήστων… όπου το βρήκε η καθαρίστρια.

Απ’ όσα έχουμε διαβάσει σήμερα βρίσκεται στα χέρια του Γιώργου Χατζιδάκι μαζί με άλλα, και ενδεχομένως περισσότερο πολύτιμα, του μοναδικού Μάνου.

Μαθήματα ζωής για όλους!