Σαν σήμερα έφυγε ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες μουσικούς όλων των εποχών
Θαυμάστηκε από πρωτομάστορες σε όλον τον πλανήτη
Ο Τάσος Χαλκιάς γεννήθηκε το 1914 και έφυγε στις 12 Αυγούστου 1992. Μέλος της ξακουστής μουσικής οικογένειας των Χαλκιάδων και πατέρας του ερμηνευτή Λάκη Χαλκιά.
Από μικρό παιδί μπολιάστηκε με το μικρόβιο της μουσικής και σύντομα εξελίχθηκε σε ικανότατο κλαρινίστα παίζοντας με στο οικογενειακό συγκρότημα «Τα Μαύρα Πουλιά» σε γάμους, βαφτίσια, πανηγύρια, ταβέρνες ενώ δισκογραφεί και τα πρώτα του τραγούδια.
Θα δώσει το παρών στον πόλεμο με τους Ιταλούς, θα τραυματιστεί και θα δεχτεί τελειωτικό χτύπημα όταν σε βομβαρδισμό θα γκρεμιστεί το σπίτι του και θα σκοτωθούν η γυναίκα του και τα δύο μικρά αγόρια του.
Συμμετέχει στον ΕΛΑΣ, ξαναπαντρεύεται και αποκτά τρία παιδιά, με πρώτο τον ξεχωριστό ερμηνευτή Λάκη Χαλκιά.
Στα μεταπολεμικά χρόνια η παρουσία του στη δισκογραφία είναι έντονη ενώ αρχινά και ταξίδια στο εξωτερικό. Θα παραμείνει για μεγάλα διαστήματα στην Αμερική όπου κυριολεκτικά αποθεώνεται.
Στο κέντρο «Σπηλιά» της Νέας Υόρκης συναντά τον διάσημο ομότεχνό του τζαζίστα Μπένι Γκούντμαν, ο οποίος μαγεύεται από την τέχνη του. Δεν μπορεί μάλιστα να συλλάβει το γεγονός πως ο Τάσος Χαλκιάς παίζει τόσο τέλεια ατέλειωτα μουσικά μέρη δίχως να ξέρει να διαβάζει νότες!
Μάλιστα ο Γκούντμαν θα ηχογραφήσει μαζί του ένα μοιρολόι που ακούγεται στην ταινία «Andy» (1965) του Ρίτσαρντ Σαραφιάν.
Επιστρέφει στην Ελλάδα και ιδρύει τη δισκογραφική εταιρεία «Special Music» όπου μέχρι το 1973 θα εκδώσει 22 δίσκους 45 στροφών με ηπειρώτικο κυρίως ρεπερτόριο.
Ακολουθούν σημαντικές συνεργασίες, όπως με τον Διονύση Σαββόπουλο, τον Γιάννη Μαρκόπουλο, την Ελένη Καραΐνδρου, τον Χρήστο Λεοντή κ.ά. αλλά και δύο εμφράγματα το 1969 και το 1973.

Γνωρίζει πλατιά αναγνώριση τόσο στην πατρίδα μας όσο και στο εξωτερικό σε συναυλίες, μουσικά συνέδρια, θέατρα.
Στο «φύσημά» του υποκλίθηκαν προσωπικότητες όπως ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Γιάννης Ρίτσος, ο οποίος το 1985 θα γράψει μεταξύ άλλων σε σημείωμά του: «Στον ήχο του κλαρίνου του Τάσου Χαλκιά βογκάει, τινάζεται, χαμογελάει και χορεύει η Ελλάδα!»