Σαν σήμερα έφυγε ένας μεγάλος αδικημένος μπουζουξής και συνθέτης
Με δικό του χρώμα και προσωπικότητα στην πενιά και υπέροχα τραγούδια
Ο Νίκος Καρανικόλας γεννήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1929 και έφυγε στις 31 Αυγούστου 2003.
Καλλιτέχνης με δική του ταυτότητα, μεγάλη θητεία στο πάλκο, δυνατές συνεργασίες και αρκετές επιτυχίες.
Συνοδοιπόρος του Μπιθικώτση, μαζί πήγαν στο Μάρκο για να περάσουν τα ρεμπέτικα, εκείνος παίζει άλλωστε στα περισσότερα… Ο Καρανικόλας είναι ο πρώτος που παίζει μπουζούκι στο πατάρι στα τραγούδια του Μίκη, συντροφεύοντας τον Γρηγόρη.
Σύζυγος της περίφημης βασίλισσας του σεκόντου, Βούλας Γκίκα, απ’ τα τέλη του ’50 μέχρι και τα μισά του ’70 βρίσκονται με πολλαπλούς ρόλους στο πλευρό του «Σερ».
Φιλαράκι επίσης του Άκη Πάνου τον οποίο και εκτιμούσε πολύ (μαζί στη σύνθεση της κεντρικής φωτογραφίας)
Τον κύριο Νίκο και την κυρία Βούλα τους γνώρισα στενά και νιώθω ευτυχής γι’ αυτό. Διδάχτηκα πολλά. Μάλιστα, πέρα από δημοσιεύματα και συνεντεύξεις τους, είχα υπογράψει κι ένα βιογραφικό βιβλίο για τον Καρανικόλα, το πρώτο μου… που όμως δεν εκδόθηκε ποτέ. Κι ας μπήκαν υπογραφές, κι ας πήρε και προκαταβολή…
Ακόμα και σήμερα αν εκδοθεί, θα μάθετε πολλές αλήθειες που ραγίζουν και βουνά για την ιστορία και τα πρόσωπα του τραγουδιού μας…
Ο Καρανικόλας έφυγε αδικημένος και στο περιθώριο. Υπάρχει επιστολή που συντάξαμε και βγήκε στο περιοδικό Δίφωνο με τα παράπονά του…
Ας μείνουμε όμως καλύτερα στις συνθέσεις του: Το μπουζούκι του Νικόλα, Ξημέρωσε καλή μου, Σε ποιον να πω τον πόνο μου, Το κουτούκι του Γιαβρή, Όλα σου τα ‘δωσα, Ότι άναψε θα σβήσει, Κόλπο ήτανε στημένο, Ούτε ώρα αναβολή, Το κρασί είναι γιατρό μου, Απάνω μου κρατήσου, Νυχτερινό ΙΙ (σε ποίση Λαπαθιώτη με τον Γιώργο Νταλάρα) κ.ά.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
