Σαν σήμερα έφυγε η «άγνωστη» κυρία του Καζαντζίδη

Μια ξεχωριστή τραγουδίστρια που δημιούργησε μύθο στα χρόνια του ’50, παρότι οι ηχογραφήσεις της στη δισκογραφία είναι ελάχιστες, αναλογικά με τα χρόνια που εργάστηκε.

Ο λόγος για τη Σεβαστή Παπαδοπούλου, δηλαδή την περίφημη Σεβάς Χανούμ.

Γεννήθηκε στο χωριό Κοκκινόγεια, λίγο έξω από τη Δράμα, στις 8 Σεπτεμβρίου του 1931. Σε ηλικία 13-14 ετών είχε δείξει ήδη την αγάπη της για το τραγούδι και τραγουδούσε σε διάφορα κέντρα στη Θεσσαλονίκη, παρά τις αντιρρήσεις των γονιών της.

Το 1949 αποφασίζει να φύγει για την Αθήνα, εμφανίζεται στο κέντρο «Ζούγκλα» στην πλατεία Βάθης με Μπιθικώτση και Καλδάρα και κάνει την πρώτη της δισκογραφική δουλειά, το τραγούδι «Όμορφη Πειραιώτισσα» του Κ. Καπλάνη μαζί με τον Τάκη Μπίνη.

Το 1951 στου «Τζίμη του Χονδρού» ο ίδιος ο Τζίμης της αλλάζει το όνομα σε Σεβάς Χανούμ για να ταιριάζει με τα ανατολίτικα τραγούδια που τραγουδούσε και παράλληλα διαφημίζει με ρεκλάμες στις εφημερίδες «Τη νέα ανακάλυψη Σεβάς Χανούμ, την ωραία του Πέραν».

Η Σεβάς Χανούμ υπήρξε καλλιτεχνική παρτενέρ, αλλά και ερωτική σύντροφος του Στέλιου Καζαντζίδη. Είναι, ίσως, μια από τις λιγότερο γνωστές τραγουδίστριες που συνδέθηκαν μαζί του. Σε αυτό συντελεί και το γεγονός ότι δισκογραφικά δεν συνεργάστηκαν ποτέ. Εμφανίστηκαν, όμως, από κοινού σε νυχτερινά κέντρα διασκέδασης: Στο «Θείο» (πρώην «Ζέφυρος»), στην «Τριάνα» του Χειλά, αλλά και στη «Γρανάδα» το 1955.

Η σχέση τους ήταν σύντομη. Όπως υποστηρίζουν ορισμένοι μια απ’ τις αιτίες του χωρισμού τους ήταν και η «εξάρτηση» της τραγουδίστριας από τις ουσίες, όπως διαφαίνεται από τις προσωπικές εξομολογήσεις του Στέλιου Καζαντζίδη στο Βασίλη Βασιλικό, που δημοσιεύτηκαν το 1980, στο βιβλίο «Υπάρχω».

«Αυτή που έπινε πάρα πολύ και που ήθελε οπωσδήποτε να με κάνει χασικλή ήταν η Σεβάς Χανούμ. Αυτής της φουκαριάρας της είχε γίνει πάθος. Δεν μπορούσε να τραγουδήσει αν δεν έπινε. Ενώ είχε ωραία φωνή και ήταν αρτίστα σπουδαία, νόμιζε πως χωρίς αυτό το πράμα δεν άξιζε τίποτα. Γι’ αυτό και δεν κράτησε πολύ η συνεργασία μου με τη Σεβάς Χανούμ. Είδα ότι θα με κατέστρεφε αν συνεχίζαμε».

Τον Απρίλιο του 1987, η Σεβάς Χανούμ τραγούδησε για τελευταία φορά μπροστά σε κοινό, ντυμένη με ποντιακή φορεσιά, σε τιμητική συναυλία διοργανωμένη από τον Όμιλο Ποντίων και την Εύξεινο Λέσχη Θεσσαλονίκης.

Έφυγε από τη ζωή στις 18 Μαΐου του 1990.

Η καλλιτεχνική πορεία της Σεβάς Χανούμ καταγράφεται στο βιβλίο «Σεβάς Χανούμ – Η ιστορία μιας τραγουδίστριας», που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Οδός Πανός το 1992, υπό την επιμέλεια του Μανουήλ Τασούλα.

«Εν πάση περιπτώσει, έζησα με τον Στέλιο, δεν μπορώ να πω δεν αγαπηθήκαμε ή δεν πέρασα ωραίες στιγμές. Όχι, δεν μπορώ να πω τίποτε. Ποτέ δεν θυμάμαι να μ’ έχει πει: πήγαινε πιο κει, ή να μ’ έχει βρίσει ποτέ. Μα ποτέ. Πέρασα ζωή πραγματικά ονειρώδη μαζί του. Εκεί στο σπίτι του Στέλιου στη Νέα Ιωνία, κλεινόμαστε τα βράδια μετά τη δουλειά, ανοίγαμε ραδιόφωνο και ακούγαμε Αραβία, Αίγυπτο. Ακούγαμε, μέχρι να βγει ο χότζας το πρωί να πει το «Αλλά, αλλάχ» και τότε πέφταμε να κοιμηθούμε. Εκεί ακούγαμε τη μεγάλη Κυρία, την κόρη της Κλεοπάτρας και του Νείλου, την εκρηκτική τραγουδίστρια της Αιγύπτου, την Ουμ Καλσούμ. Και όλα τα συγκροτήματα του ραδιοφωνικού σταθμού του Καΐρου και όλων των αραβικών ραδιοσταθμών… Και τότε, εγώ ήμουν εκείνη που πλούτισα τη φωνή του Καζαντζίδη. Άκουγε και ξεσήκωνε αυτούς τους λαρυγγισμούς».