Σαν σήμερα ένας χαρισματικός γέννησε ένα νέο μουσικό είδος

Μπορεί ένας δίσκος να αλλάξει τη… μουσική; Ναι όταν μιλάμε για ειδικές περιπτώσεις σαν αυτή του Carlos Santana.

13 Σεπτεμβρίου 1969, ο Μεξικανός κιθαρίστας κυκλοφορούσε με διαλεκτούς συνεργάτες, ως Santana, το πρώτο άλμπουμ του.

Ο Santana είχε ήδη ξεχωρίσει στο San Francisco και συγκυριακά είχε κλέψει τις εντυπώσεις στο Fillmore West το 1966.

Το χαρμάνι του που συγκέρναγε μαγικά τάσεις, σχολές, είδη τον έφεραν με τους συνεργάτες του στο Woodstock όπου αποθεώθηκε σε μια «ατελείωτη» instrumental “Soul Sacrifice” εκτέλεση.

Όλα ήταν στρωμένα για την κυκλοφορία του πρώτου δίσκου.

Έτσι παρότι το άλμπουμ «Santana» είχε 4 instrumental στα 9 κομμάτια του, ατέλειωτο τζαμάρισμα σε όλα και στίχους δίχως τα συνηθισμένα στάνταρντς -σε κάποιες περιπτώσεις, πιο πολύ για να λέμε κάτι πάνω στη μουσική- έκανε με το καλημέρα του τη διαφορά.

Αυτό το latin rock ήταν πολύ διαφορετικό απ’ ότι είχε ακουστεί μέχρι τότε. Οι αυτοσχεδιασμοί ξεχείλιζαν από φλόγα και μεράκι, η τζαζ, το μπλουζ, η φολκ, το σόουλ, η μουσική της Αφρικής, η νοτιοαμερικάνικη γοητεία μέχρι και το βαρύ μέταλλο παντρεύονταν από έρωτα και με ξεχωριστό το καθένα τρόπο και προσωπικότητα, σε ένα μεθυστικό αποτέλεσμα.

Κι αυτή η δαιμονισμένη κιθάρα που αποτύπωνε σε νότες την ψυχή και την ευφυία ενός χαρισματικού καλλιτέχνη. Και βέβαια και η μαστοριά των υπολοίπων μουσίκαρων και η χημεία ανάμεσά τους. Ήταν μια ευλογημένη, οριακή στιγμή στη μουσική ιστορία.

Εδώ είναι το περίφημο “Evil Ways” αλλά και το “Jingo” παντοτινά άρματα μάχης στη πλούσια φαρέτρα του Carlos Santana.

Πέρα από την λαμπρή πορεία των δύο παραπάνω singles, το άλμπουμ έφτασε στο Νο4 του Billboard 200 και στο Νο26 της Βρετανίας ενώ κατατάσσεται ως 150ο στη λίστα του Rolling Stone με τα 500 καλύτερα όλων των εποχών.

Ιδιαίτερο και το ψυχεδελικό εξώφυλλο του Lee Conklin.