Σήμερα έχει γενέθλια μια σπουδαία ερμηνεύτρια

Σπουδαία, με τη σημασία της λέξης, ερμηνεύτρια η Λίτσα Διαμάντη.

Η Ευαγγελία Κοσμίδου, το πραγματικό ονοματεπώνυμο της Διαμάντη, ήρθε στον κόσμο στις 4 Απριλίου 1949.

Από παιδάκι αγάπησε τη μουσική, έμαθε ακορντεόν και εμφανίζονταν σε αναψυκτήρια, κινηματογράφους, θέατρα και… πανηγύρια.

Η πρώτη της ηχογράφηση για τη δισκογραφία γίνεται το 1964 με το τραγούδι του Ανδρέα Καράμπελα «Ένα δειλινό τ’ Απρίλη» που κυκλοφόρησε σε δισκάκι 45 στροφών από μικρή εταιρεία «Ντο Ρε».

Κάνει το μεγάλο μπαμ στις αρχές του 1966 με τις «Συννεφιές» του Γιώργου Μητσάκη.

Γίνεται κομβικό μέλος στην Odeon / Parlophone (μετέπειτα Minos) τόσο σαν πρώτη φωνή ως και σαν δεύτερη, σιγοντάροντας τους Τσετίνη, Παπαδάκη, Ευσταθίου, Τσαουσάκη, Καλατζή καθώς και τον Στέλιο Καζαντζίδη.

Θα λάμψει στο καλημέρα της δεκαετίας του ’70 με δύο γκράντε σουξέ σε στίχους του Πυθαγόρα, τα «Δεν υπάρχει ευτυχία» σε μουσική του Γιώργου Κατσαρού και «Νύχτα στάσου» του Χρήστου Νικολόπουλου.

Έκτοτε θα ακολουθήσει μια εντυπωσιακή διαδρομή στους δίσκους αλλά και τα μαγαζιά σημειώνοντας πλατιά επιτυχία.

Η Λίτσα Διαμάντη θα ερμηνεύσει ξεχωριστούς δημιουργούς όπως Απόστολος Καλδάρας, ο Μπάμπης Μπακάλης, ο Βασίλης Βασιλειάδης, ο Χρήστος Λεοντής, ο Μάνος Λοΐζος, ο Άγγελος Σέμπος, ο  Λυκούργος Μαρκέας, ο Άκης Πάνου, ο Θανάσης Πολυκανδριώτης, ο Τάκης Σούκας, ο Νίκος Καρβέλας, ο Αλέκος Χρυσοβέργης, ο Σπύρος Γιατράς, ο Γιάννης Καραλής, ο Λάκης Παπαδόπουλος, ο Νίκος Τερζής, ο Ηλίας Φιλίππου κ.ά.

Μερικοί τίτλοι μιλούν από μόνοι τους: «Τέτοιες ώρες μιλάνε τα μάτια», «Άσε με να σ’ αγαπάω», «Όχι θα κάτσω να σκάσω», «Τέρμα τα παράπονα», «Είσαι μια συνήθεια», «Αγάπη θέλω μόνο», «Μπέρδε και μπέρδε, μπέρδευε», «Δεν παντρεύομαι», «Είμαι ερωτευμένη», «Βρε κανένας καλός», «Από σένα θα πάω», «Έχεις τρελάνει κόσμο», «Με λες αγάπη», «Και τι έγινε λοιπόν», «Για αγάπη μη μιλάς», «Ένας έρωτας μεγάλος» κ.ά.

Η Λίτσα Διαμάντη θα αποσυρθεί διακριτικά απ’ το προσκήνιο στο τέλος περίπου της πρώτης δεκαετίας της νέας χιλιετίας.

Νομίζω πως είναι μια από τις πιο προικισμένες ερμηνεύτριες όλων των εποχών στο ελληνικό τραγούδι. Μες την ευαισθησία της είχε μια πολύτιμη δύναμη. Σαν ακριβή πορσελάνη.

Το ίδιο ισχύει και για τις διφωνίες της με τον Γιάννη Πάριο.