Τα σημάδια στους τοίχους του σπιτιού σου που δείχνουν ότι καπνίζεις

Οι τοίχοι ενός σπιτιού δεν είναι απλώς επιφάνειες. Κρατάνε ίχνη από όσα ζήσανε μέσα τους. Το κάπνισμα αφήνει σημάδια που δεν φαίνονται πάντα αμέσως. Κάποια στιγμή όμως εμφανίζονται. Και συνήθως δεν μοιάζουν με αυτό που περιμένεις.

Το πιο χαρακτηριστικό σημάδι είναι οι κολλώδεις σταγόνες που αρχίζουν να κατεβαίνουν αργά στον τοίχο. Μοιάζουν σαν να ιδρώνει η μπογιά. Δεν έχουν σχέση με νερό ή υγρασία. Είναι κιτρινωπές ή καφέ και αφήνουν έντονη μυρωδιά.

Αν ακουμπήσεις ένα κομμάτι χαρτί ή βαμβάκι πάνω τους, μαυρίζει αμέσως. Δεν εξαφανίζονται με ένα απλό καθάρισμα. Σκουπίζεις και μετά από λίγες μέρες εμφανίζονται ξανά στο ίδιο σημείο.

Οι σταγόνες νικοτίνης που βγαίνουν από τον τοίχο

Αυτό που βλέπεις είναι συμπύκνωμα καπνού. Για χρόνια ο καπνός αιωρούνταν στον χώρο, κόλλησε στους τοίχους και απορροφήθηκε από τη μπογιά. Η νικοτίνη δεν εξαφανίζεται. Μένει εγκλωβισμένη μέσα στο χρώμα. Όταν αλλάζει η θερμοκρασία ή αυξάνεται η υγρασία, ο τοίχος αρχίζει να την αποβάλλει. Τότε εμφανίζονται οι χαρακτηριστικές γραμμές που κατεβαίνουν προς τα κάτω. Είναι πιο έντονες σε χώρους που κάπνιζες καθημερινά.

Τα ταβάνια συνήθως δείχνουν πρώτα το πρόβλημα. Ο καπνός ανεβαίνει και κάθεται εκεί. Με τον καιρό το λευκό κιτρινίζει και χάνει τη φωτεινότητά του. Σε γωνίες και πάνω από καλοριφέρ το φαινόμενο είναι ακόμα πιο έντονο.

Ακόμα κι αν το σπίτι έχει βαφτεί πρόσφατα, οι σταγόνες μπορεί να επιστρέψουν. Αν δεν μπήκε ειδικό αστάρι που να μπλοκάρει τη νικοτίνη, η νέα μπογιά απλώς την καλύπτει προσωρινά. Η μυρωδιά είναι ένα ακόμα ξεκάθαρο σημάδι. Δεν θυμίζει υγρασία. Είναι βαριά και μένει στον χώρο, ειδικά όταν το σπίτι παραμένει κλειστό.

Προέρχεται από τους τοίχους, όχι από τον αέρα.

Πολλοί μπερδεύουν το φαινόμενο με διαρροή ή μούχλα. Η διαφορά είναι ότι εδώ το υλικό είναι κολλώδες και σκουραίνει ό,τι το ακουμπά. Το νερό δεν αφήνει τέτοια ίχνη.