Τελικά πόσες έιναι οι χώρες του κόσμου και σε ποιο νούμερο είναι η Ελλάδα;
η γεωγραφική και πολιτισμική της βαρύτητα την κρατά πολύ πιο ψηλά από τους αριθμούς.
Ακούμε συχνά να λένε «σε όλο τον κόσμο», αλλά πόσες χώρες είναι τελικά αυτός ο «όλος ο κόσμος»; Είναι 150; Είναι 200; Και η Ελλάδα πού βρίσκεται μέσα σε όλο αυτό το παζλ; Πιο μικρή απ’ όσο νομίζεις, αλλά πιο σημαντική απ’ όσο δείχνουν οι αριθμοί.
Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, σήμερα αναγνωρίζονται 195 χώρες στον κόσμο. Οι 193 είναι πλήρη κράτη-μέλη του ΟΗΕ. Οι άλλες δύο —το Βατικανό και η Παλαιστίνη— έχουν καθεστώς παρατηρητή. Υπάρχουν και οντότητες που θεωρούνται κράτη από μερικές χώρες αλλά όχι από όλες, όπως η Ταϊβάν ή το Κοσσυφοπέδιο, όμως η επίσημη διεθνής απάντηση παραμένει 195.
Σε αυτή τη λίστα, η Ελλάδα βρίσκεται κάπου στη μέση. Ούτε μικροσκοπική όπως το Λιχτενστάιν, ούτε τεράστια όπως η Ινδία. Με βάση τον πληθυσμό, είναι αυτή τη στιγμή η 90ή πιο πολυπληθής χώρα του κόσμου, με λίγο πάνω από 10 εκατομμύρια κατοίκους. Πίσω από χώρες όπως η Πορτογαλία και μπροστά από χώρες όπως η Ουγγαρία και η Σουηδία.
Στον χάρτη μοιάζει μικρή, αλλά το μέγεθός της δεν μετριέται εύκολα. Η Ελλάδα έχει νησιά, βουνά, σύνορα, θάλασσες, γεωπολιτικό βάθος. Είναι μία από τις ελάχιστες χώρες στον κόσμο που είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του NATO και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Κάθε φορά που γίνεται παγκόσμια σύνοδος, η σημαία της Ελλάδας είναι εκεί.
Οι πληθυσμοί παίζουν ρόλο. Όσο μεγαλύτερος ο πληθυσμός, τόσο μεγαλύτερη η καταναλωτική δύναμη, η πολιτική επιρροή, η στρατιωτική ισχύς. Όμως υπάρχουν κράτη με λίγους κατοίκους που έχουν αφήσει ανεξίτηλο στίγμα. Η Ελλάδα είναι ένα από αυτά. Ίσως επειδή έχει κάτι που δεν μετριέται σε αριθμούς: θέση στον χάρτη, πολιτισμό στην Ιστορία και ρίζες που δεν σβήνουν.
Η θέση νούμερο 90 μπορεί να φαίνεται ασήμαντη, αλλά για μια χώρα που βρίσκεται πάνω στον σταυροδρόμι της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής, η γεωγραφία είναι πάντα υπέρ της. Δεν είναι οι αριθμοί που την κρατούν στον παγκόσμιο διάλογο. Είναι η Ιστορία, η τοποθεσία και το γεγονός ότι —όπως έχει δείξει πολλές φορές— η Ελλάδα δεν χρειάζεται να είναι πρώτη για να είναι κρίσιμη.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
