Tι έγινε στα Ίμια: Περιγράφει Έλληνας κομάντο που ήταν επάνω 

Tι έγινε στα Ίμια: Έκλεισαν 24 χρόνια από την κρίση των Ιμίων εκείνο το βράδυ της 31ης Ιανουαρίου του 1996.

Τη νύχτα αυτή παρατάχθηκαν στο Αιγαίο τα πολεμικά πλοία Ελλάδας και Τουρκίας, με τις δύο χώρες να βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ στον πόλεμο. Όπως αποκαλύφθηκε τη βραδιά εκείνη, μία από τις ελληνικές κινήσεις ήταν να καταληφθεί από κομάντος η μικρότερη από τις δύο βραχονησίδες, η Μικρή Ίμια, με σκοπό να φυλαχθεί η ελληνική σημαία που βρίσκονταν πάνω σε αυτή. Το άλλο ξερονήσι, το κατέλαβαν Τούρκοι κομάντος.

Aιτία της κρίσης ήταν η αμφισβήτηση της ελληνικότητας των βραχονησίδων από την Άγκυρα και η ενέργεια των Τούρκων να βγάλουν την ελληνική σημαία από την Μικρή Ίμια που είχε υψώσει λίγες μέρες πριν ο τότε Δήμαρχος Καλύμνου, αντιδρώντας σε τουρκικά ρεπορτάζ για μη ελληνικότητα των Ιμίων.

Τελικά με παρέμβαση των Αμερικάνων το θερμό επεισόδιο ή  ο μικρός πόλεμος δεν ήρθε, με την περιοχή όμως να θεωρείται από τότε για τους Τούρκους «γκρίζα ζώνη».

Ας δούμε πώς περιγράφει με ανάρτηση στον λογαριασμό του στο Facebook εκείνο το βράδυ ένας από τους Έλληνες κομάντος που βρέθηκαν πάνω στην Μικρή Ίμια.

«Σαν σήμερα 31 Ιανουαρίου 1996 χτυπάει συναγερμός στην 2α Μοίρα Αλεξιπτωτιστών, έκλεισαν η τηλεφωνικές γραμμές, έκλεισε η πύλη του στρατοπέδου που ήταν μαζεμένοι πολλοί άνθρωποι, γονείς καταδρομών, άνοιξαν οι αποθήκες με τα πυρομαχικά, εκείνη την στιγμή έρχεται μπροστά μας στις αποθήκες και μας συστήνεται ο άνθρωπος που ήταν ο μοναδικός επιζών από το αεροπλάνο Ντακότα που έπεσε στην Κύπρο με τους καταδρομείς αλεξιπτωτιστές, εντελώς τυχαία», αναφέρει ο Γιώργος Σταύρου.

Tι έγινε στα Ίμια:

«Πήραμε δύο φουσκωτά μαζί μας πάνω στο STAGER και πήγαμε να πάρουμε το ελικόπτερο Shinook, με χαμηλή πτήση προς το νησί της Κω, φθάνοντας στο αεροδρόμιο πήγαμε στο στρατόπεδο των Καταδρομών αδερφών, μείναμε εκεί ένα, δύο βραδιά με φιλοξενία σε μία παλιά αποθήκη», περιγράφει. «Μετά από μία δύο βραδιές κατεβήκαμε στο λιμάνι της Κω, εκεί μάς περίμενε μία κανονιοφόρος από το πολεμικό ναυτικό, βάλαμε το φουσκωτό σκάφος πάνω με κατεύθυνση προς τα Ίμια. Φθάσαμε στα Ίμια και συγκεκριμένα στην βραχονησίδα Καλόλιμνο, πιάσαμε από την πίσω πλευρά να μην φαίνεται το σκάφος από τα τουρκικά παραλία, αλλά και για τον καιρό, πρέπει να είχε 7 με 8 μποφόρ», σημειώνει και συνεχίζει: «Ήμασταν στην τραπεζαρία του σκάφους, μαζί με δύο βατράχια του πολεμικού ναυτικού, αυτοί χαλαροί και ήρεμοί ξαπλωμένοι στις κουκέτες τους, και ξαφνικά παίρνουμε εντολή να κατέβουμε στην βραχονησίδα Καλόλιμνο απέναντί από τα Ίμια, ήταν 2:30 το πρωί».

«Πέταξαν τις σφαίρες και αντιαρματικα RPG πάνω στο τραπέζι», περιγράφει ο Έλληνας κομάντο. «Γεμίστε και πάρτε όσες περισσότερες σφαίρες μπορείτε μας είπαν και μην πάρετε φαγητό! Τότε μια φωνή λέει ποιος ξέρει από φουσκωτά! Και λέω εγώ! Έλα πάνω στο κατάστρωμα να το ετοιμάσεις και να το κατεβάσουμε στο νερό! Το Μπέρινγκ από τις σφαίρες πρέπει να ήταν 50-60 κιλά. Μετά βίας βγήκαμε στο κατάστρωμα από το κούνημα του σκάφους από την κακοκαιρία. Βγήκαμε πάνω, στο κατάστρωμα γινότανε ένας χαμός από τον άγριο καιρό, ρίξαμε το φουσκωτό στο νερό, μία χανόταν και μία έρχονται έως τα ρελια του καταστρώματος», γράφει στον λογαριασμό του στο Facebook o Γιώργος Σταύρου.

«Ετοιμάσαμε το φουσκωτό , ήρθαν και τα άλλα κομάντος, στην βραχονησίδα κατεβήκαμε, ο Λοχίας Πέτρος Καπαρινης, Giorgos Stavrou, Αλέξιος Βλάχος,  Giannis Zervos , Πριτσηνεβελος, Κιτσηος, και ένας ακόμα που δεν θυμάμαι, πρέπει να ήτανε 238 σειρά», σημειώνει.

«Θυμάμαι ότι από την πίσω πλευρά της βραχονησίδας δεν είχε κάποια παραλία να βγούμε, και έτσι βγήκαμε σε βράχια δύσβατα, με τόσο άγριο καιρό και με τόσο βαρύ εξοπλισμό, με πολυβόλο αντιαρματικά STRUM, RPG και τόσες πολλές σφαίρες ήταν δύσκολο και επικίνδυνο να πέσουμε στο νερό. Τελευταίος κατέβηκα εγώ, με ταχύτητα στο σαζμάν της μηχανής για να ακουμπά συνεχόμενα τα βράχια και να κατέβω και εγώ, όπως και έγινε» τονίζει.

Στο σημείο αυτό της ανάρτησής του, ο άνθρωπος που ανέβηκε στο βράδυ των Ιμίων, μαζί με τους υπόλοιπους της ομάδας, στην Μικρή Ίμια, περιγράφει τι συνέβη από την στιγμή που ανέβηκαν στη βραχονησίδα έως και το τέλος της κρίσης των Ιμίων.

ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΙΜΙΑ

«Η ώρα ήταν 3:00 το βράδυ. Ανεβήκαμε στη κορυφή της βραχονησίδας και πιάσαμε θέσεις μέσα στα βράχια. Πήραμε εντολή από τον Λοχία Καπαρίνη, “όποιος κατέβει στην βραχονησίδα γαζώστε τον”. Άρχισε να βρέχει κάθε μέρα έβρεχε. Βλέπουμε το τουρκικό λιμενικό και ναυτικό να φέρνουν γύρω από εμάς και μας έριχναν τους προβολής τα φώτα επάνω μας όλο το βράδυ, και εμείς να κρυβόμαστε μέσα στα βράχια για να μην μας δουν. Το ξημέρωμα βλέπουμε όλο τον τουρκικό στόλο παρατεταμένο μπροστά μας», γράφει.

«Φρεγάτες, υποβρύχια λιμενικό, όσο έφθανε το μάτι μας βλέπατε πολεμικά πλοία, από επάνω μας άρχισαν να πετάνε σε πολύ χαμηλό ύψος τουρκικά αεροπλάνα, φωτογραφικά, και τα δικά μας αεροπλάνα να τα καταδιώκουν, ελληνικά και τουρκικά πλοία με συγκρούσεις, όλοι με το δάχτυλο στην σκανδάλη, γινόταν ένας χαμός, με το παραμικρό λάθος για να γίνει πόλεμος. Καθώς βλέπαμε όλα αυτά, εγώ σκεφτόμουν και γέλαγα, ναι όντως γέλαγα, βλέποντας όλο τον τούρκικο στόλο απέναντί σε επτά Έλληνες Καταδρομείς πάνω σε έναν βράχο» αναφέρει.

«Δεν είχαμε νερό ούτε και φαγητό. Σκοτώσαμε ένα κατσίκι, το φάγαμε σχεδόν ωμό και νερό μαζέψαμε από την βροχή», σημειώνει.

«Μετά από λίγες ημέρες ήρθε ένα σκάφος στις ακτές, ήταν το MEGA το τηλεοπτικό κανάλι, κατεβήκαμε κάτω στην ακτή και ήθελαν να μας πάρουν συνέντευξη, τότε τους είπα εγώ εάν θέλετε να σας μιλήσουμε να πάτε να μας φέρετε φαγητό και νερό, και όντως έφυγαν και πήγαν και μας έφεραν φαγητό και νερό, τα πήραμε τους είπαμε ευχαριστώ και πήγαμε πάλι στην κορυφή τις βραχονησίδας χωρίς να τους πούμε τίποτα! Τελικά μετά από 7-8 ημέρες ηρεμήσαμε τα πράγματα και γυρίσαμε στο στρατόπεδο στην Κω. Καθίσαμε 2-3 ημέρες και μετά μας πήγανε στο Φαρμακονήσι, 18 Κομάντος όλοι από την 2α ΜΑΛ Αλεξιπτωτιστών. Εκεί τα πράγματα ήταν ήρεμα. Καθίσαμε έως τις 26 Φεβρουαρίου 1996 πάνω σε έναν βράχο μέσα στην βροχή και στο κρύο για να φυλάξουμε την πατρίδα μας για αυτή την πατρίδα που έχασαν τη ζωή τους τόσοι χιλιάδες Έλληνες για να έχουμε αυτό το πολύτιμο αγαθό που λέγεται Ελευθερία και Ειρήνη», καταλήγει ο Γιώργος Σταύρου.

Όπως σημειώνεται «η φωτογραφία είναι από τις 26 Φεβρουαρίου 1996 από την αποχώρηση από την βραχονησίδα, Φαρμακονήσι φεύγοντας ΠΕΡΉΦΑΝΟΙ! Το περίεργο είναι ότι δεν νιώσαμε ούτε μία στιγμή φόβο! Πάνω σε ένα βράχο στην άκρη του Αιγαίου και γύρο μας, περικυκλωμένοι, από τόσους Τούρκους».

Ο Γιώργος Σταύρου κάνει αναφορά και για την τύχη των Τούρκων κομάντος που είχαν ανεβεί στην Μεγάλη Ίμια, οι οποίοι σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτα τουρκικά ρεπορτάζ έχουν όλοι χάσει την ζωή τους (άλλα ρεπορτάζ τους θέλουν ζωντανούς).

Διαβάστε ακόμα:

«Καλή τύχη και ο Θεός Μαζί σας»: Η κρίση στα Ίμια τελειώνει με τραγωδία (vid)

Κάντε follow στο Sportime

Κάντε like στην σελίδα του Sportime στο Facebook

Aκολουθήστε το Sportime στο Instagram