Τι έκαναν οι πρώτοι χάκερς, πριν βγει το internet;

Πριν οι χάκερ γίνουν οι αόρατοι διαρρήκτες του κυβερνοχώρου, πριν υπάρξουν τα παγκόσμια δίκτυα και οι επιθέσεις σε υπολογιστικά συστήματα, υπήρχε ήδη μια γενιά ανθρώπων που ζούσε για να χακάρει. Ήταν εφευρετικοί, περίεργοι, αποφασισμένοι να σπάσουν τους κανόνες της τεχνολογίας που είχαν στα χέρια τους. Μόνο που τότε, το “hacking” δεν είχε να κάνει με υπολογιστές και κώδικα.

Στη δεκαετία του 1960, οι πρώτοι χάκερ εμφανίστηκαν στα πανεπιστημιακά εργαστήρια, παίζοντας με τα συστήματα των κεντρικών υπολογιστών. Στο MIT, μια ομάδα φοιτητών ανακάλυψε τρόπους να επεκτείνει τις δυνατότητες των υπολογιστών PDP-1 και PDP-10, γράφοντας κώδικα που ξεπερνούσε τα όρια που είχαν θέσει οι δημιουργοί τους. Το hacking τότε ήταν μια μορφή δημιουργικής εξερεύνησης, μια προσπάθεια να κάνεις έναν υπολογιστή να κάνει περισσότερα από όσα είχε σχεδιαστεί να κάνει.

Την ίδια εποχή, γεννήθηκε το phreaking, μια υποκουλτούρα που βασιζόταν στο χακάρισμα τηλεφωνικών δικτύων. Ο θρυλικός John Draper, γνωστός ως “Captain Crunch”, ανακάλυψε πως μια απλή σφυρίχτρα από παιδικά δημητριακά εξέπεμπε τον ίδιο τόνο που χρησιμοποιούσε η AT&T για να ανοίγει διεθνείς τηλεφωνικές γραμμές. Αυτό σήμαινε ότι, φυσώντας τη σφυρίχτρα, μπορούσε να κάνει δωρεάν κλήσεις οπουδήποτε στον κόσμο. Γρήγορα, η τέχνη του phreaking εξαπλώθηκε και δημιούργησε τις πρώτες underground κοινότητες χάκερ που αντάλλασσαν πληροφορίες για το πώς να ξεγελάσουν τα τηλεφωνικά συστήματα.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, οι πρώτοι προσωπικοί υπολογιστές έκαναν την εμφάνισή τους και οι χάκερ βρήκαν νέο έδαφος για εξερεύνηση. Τα arcade machines των παιχνιδιών έγιναν στόχος νεαρών προγραμματιστών που προσπαθούσαν να ξεκλειδώσουν δωρεάν παιχνίδια ή να αυξήσουν τα σκορ τους με κρυφές εντολές. Ο Steve Wozniak, συνιδρυτής της Apple, ήταν ένας από αυτούς που δημιούργησαν “blue boxes”, συσκευές που επέτρεπαν δωρεάν τηλεφωνικές κλήσεις, δείχνοντας ότι το hacking ήταν πλέον άρρηκτα συνδεδεμένο με την τεχνολογία.

Το hacking πριν το internet ήταν διαφορετικό, αλλά η βασική του φιλοσοφία ήταν ίδια: η πρόκληση να σπάσεις τους κανόνες, να αποκτήσεις πρόσβαση σε κάτι που δεν έπρεπε να έχεις, να δεις πίσω από τις γραμμές του κώδικα ή των συστημάτων επικοινωνίας. Και ίσως, αυτό το πνεύμα των πρώτων χάκερ δεν έχει αλλάξει ούτε σήμερα.