Τι παθαίνουν όταν παίρνουν σύνταξη οι αθλητές σούμο;

Όσο διαρκεί η καριέρα τους, οι παλαιστές σούμο φαίνονται σαν να νικούν τους νόμους της βιολογίας. Τρώνε όσο τρεις άνθρωποι μαζί, ζυγίζουν όσο ένα μικρό αυτοκίνητο, κι όμως δεν έχουν χοληστερίνη, ούτε διαβήτη, ούτε υπέρταση. Το μυστικό κρύβεται στην προπόνηση. Κάθε μέρα ξυπνούν νωρίς και ιδρώνουν για ώρες, με έντονη σωματική άσκηση που κρατά το λίπος τους… ακίνδυνο.

Το σώμα τους μοιάζει γεμάτο λίπος, αλλά στην πραγματικότητα η γυμναστική τους βοηθά να το αποθηκεύουν κάτω από το δέρμα, όχι γύρω από τα όργανα. Έτσι αποφεύγουν τις πιο επικίνδυνες μορφές παχυσαρκίας. Ο μεταβολισμός τους λειτουργεί σαν καλολαδωμένη μηχανή. Οι εξετάσεις αίματος τους θα ζήλευαν πολλοί λεπτοκαμωμένοι γραφιάδες.

Αλλά όλα αυτά αλλάζουν την ημέρα που σταματούν. Όταν ο σούμο πάρει σύνταξη, ο οργανισμός του παύει να καίει τις χιλιάδες θερμίδες της καθημερινής προπόνησης. Αν συνεχίσει να τρώει όπως πριν, το σώμα του αρχίζει να συσσωρεύει λίπος εκεί που δεν πρέπει: γύρω από τα όργανα. Αυτό ονομάζεται σπλαχνικό λίπος και είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο.

Πολλοί πρώην παλαιστές σούμο εμφανίζουν σύντομα μεταβολικό σύνδρομο. Αυτό σημαίνει αυξημένο κίνδυνο για διαβήτη τύπου 2, καρδιοπάθειες και εγκεφαλικά επεισόδια. Οι αρτηρίες τους φράζουν, το ήπαρ τους γεμίζει λίπος, και η πίεσή τους ανεβαίνει απότομα. Η μετάβαση από αθλητή σε ασθενή μπορεί να γίνει μέσα σε λίγους μήνες.

Γι’ αυτό και αρκετοί συνταξιούχοι σούμο δίνουν μάχη για να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους. Πολλοί ξεκινούν ήπια άσκηση, όπως περπάτημα ή ποδηλασία, και αλλάζουν διατροφή. Στόχος τους είναι να χάσουν κιλά σταδιακά, ώστε να μειώσουν τον κίνδυνο. Ορισμένοι το καταφέρνουν. Άλλοι, όμως, δεν τα καταφέρνουν εγκαίρως.

Ο μέσος όρος ζωής ενός σούμο είναι μικρότερος από του γενικού πληθυσμού της Ιαπωνίας. Παρότι είναι τιμημένοι σαν ήρωες, συχνά πληρώνουν το τίμημα της δόξας τους με την υγεία τους. Και αυτή είναι η πιο σκληρή αλήθεια για το σούμο: ότι η μεγαλύτερη μάχη έρχεται όταν τα φώτα σβήσουν.