Της έκαναν δώρο ένα παιδάκι σκλάβο από τη Σενεγάλη, αλλά εκείνη τον απελευθέρωσε και τον σπούδασε

Ήταν μόλις τεσσάρων ετών όταν του φόρεσαν χρυσό περιλαίμιο και τον παρουσίασαν στη γαλλική αυλή. Ο μικρός Jean Amilcar από τη Σενεγάλη δόθηκε ως «δώρο» στη Μαρία Αντουανέτα, με τον ίδιο τρόπο που προσφέρονταν τότε εξωτικά ζώα ή σπάνια αντικείμενα. Όμως η βασίλισσα της Γαλλίας έκανε κάτι που εκείνη την εποχή δεν θεωρούνταν αυτονόητο: αρνήθηκε να τον κρατήσει ως υπηρέτη ή θέαμα.

Τον απελευθέρωσε επίσημα, τον βάπτισε με το όνομα Jean Amilcar, τον εγκατέστησε σε βασιλικό οικοτροφείο και φρόντισε τα έξοδά του προσωπικά. Ο μικρός ζούσε στο Παρίσι, πήγαινε σχολείο και μεγάλωνε με προοπτική και φροντίδα, ως ένα από τα θετά παιδιά της βασίλισσας — όχι εξ αίματος, αλλά εξ επιλογής.

Η Μαρία Αντουανέτα, σε πείσμα των στερεοτύπων, είχε υιοθετήσει πολλά παιδιά — ορφανά, φτωχά, ακόμη και παιδιά απλών στρατιωτών. Δεν υποκαθιστούσε τη μητρότητα, αλλά συμπλήρωνε τον ρόλο της ως γυναίκα που ήθελε να δείχνει έλεος, σε μια εποχή που δεν συγχωρούσε τίποτα.

Μετά την Πτώση της Βαστίλης, όταν η βασιλική οικογένεια φυλακίστηκε και τα οικονομικά της καταρρεύσαν, η επιχορήγηση του Jean Amilcar σταμάτησε. Το παιδί εκδιώχθηκε από το σχολείο, βρέθηκε στον δρόμο, και πέθανε από την πείνα. Οι ίδιοι που κάποτε τον υποδέχτηκαν ως «δώρο», τον ξέχασαν εντελώς.

Ήταν μια ειρωνεία που έμοιαζε βγαλμένη από ελληνική τραγωδία. Η βασίλισσα που κατηγορήθηκε πως αδιαφορούσε για τον λαό, είχε στην πραγματικότητα βοηθήσει ένα σκλαβωμένο παιδί να βρει ταυτότητα. Αλλά η ιστορία δεν κρατά λογαριασμό στις λεπτομέρειες. Κρατά μόνο αίμα, επαναστάσεις και φήμες για κέικ.