Το 1956 ένας τύπος στο Νιού Τζέρσεϊ άλλαξε τον κόσμο. Χωρίς αυτόν, δεν θα είχες iPhone
Το 1956, ένας πρώην οδηγός φορτηγού φόρτωσε 58 κοντέινερ σε ένα πλοίο. Η ιδέα του άλλαξε τον κόσμο και έφερε το iPhone σου από την άλλη άκρη του πλανήτη.
Στις 26 Απριλίου 1956, ένα πλοίο με το όνομα SS Ideal-X απέπλευσε από το Newark του Νιου Τζέρσεϊ με προορισμό το Χιούστον. Δεν μετέφερε ανθρώπους, ούτε χρυσό. Μετέφερε κουτιά. Σαράντα πόδια μήκους το καθένα, μεταλλικά, ενιαία, σφραγισμένα. Μέσα είχαν απλά εμπορεύματα. Μα εκείνη τη μέρα, γεννήθηκε ο κόσμος όπως τον ξέρεις.
Ο άνθρωπος πίσω απ’ όλα ήταν ο Malcom McLean, πρώην ιδιοκτήτης εταιρείας φορτηγών. Κουρασμένος από την καθυστέρηση και τη φασαρία που απαιτούσε η μεταφόρτωση εμπορευμάτων, είχε μια απλή ιδέα: να φορτώνει ολόκληρα containers πάνω σε πλοία. Πούλησε την εταιρεία του, αγόρασε ένα τάνκερ, και ξεκίνησε τη δική του επανάσταση. Τη containerization.
Μέχρι τότε, το εμπόριο ήταν τοπικό. Τα προϊόντα φορτώνονταν ένα-ένα. Ένα πλοίο μπορούσε να μείνει μέρες στο λιμάνι. Οι κλοπές, οι φθορές και τα κόστη ήταν τεράστια. Οι λιμενεργάτες είχαν ένα ρητό: «10 δολάρια μεροκάματο και όσο ουίσκι μπορούσες να κλέψεις». Με τα κοντέινερ, όλα αυτά άλλαξαν.
Η φόρτωση έγινε αστραπιαία. Η παραμονή στα λιμάνια μειώθηκε στο ελάχιστο. Οι κλοπές εξαφανίστηκαν. Τα logistics αυτοματοποιήθηκαν. Κάθε κοντέινερ είχε ίδιο μέγεθος. Χώρεσε σε φορτηγά, πλοία, τρένα. Το κόστος μεταφοράς έπεσε έως και 90%. Και τότε άνοιξαν οι πύλες.
Η βιομηχανία μεταφέρθηκε όπου ήταν φθηνότερα. Η παραγωγή μετατοπίστηκε. Ένα iPhone, για να φτάσει στο χέρι σου, χρειάζεται πρώτα να περάσει από δεκάδες χώρες. Η οθόνη φτιάχνεται στην Ιαπωνία. Το λογισμικό στις ΗΠΑ. Τα μέταλλα εξορύσσονται στην Αφρική. Η συναρμολόγηση στην Κίνα. Όλα αυτά δεν θα ήταν δυνατόν χωρίς ένα μεταλλικό κουτί.
Σήμερα, πάνω από 90% του παγκόσμιου εμπορίου γίνεται μέσα σε containers. Σε κάθε λιμάνι, τα βλέπεις στοιβαγμένα σαν γιγάντινα τουβλάκια LEGO. Κι όμως, αυτή η αλλαγή ξεκίνησε από έναν οδηγό φορτηγού που δεν άντεχε να περιμένει.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
