Το απαγορευμένο νησί που δεν επιτρέπεται η πρόσβαση παρά μόνο με πρόσκληση ή ειδική άδεια

Στη μέση του αρχιπελάγους της Χαβάης υπάρχει ένα νησί που δεν μπορείς να επισκεφτείς. Δεν έχει δρόμους, δεν έχει ξενοδοχεία, δεν έχει καν τουρίστες. Ονομάζεται Niʻihau και είναι το μόνο νησί της Πολιτείας της Χαβάης στο οποίο απαγορεύεται η πρόσβαση χωρίς πρόσκληση ή αυστηρή άδεια. Οι λίγοι κάτοικοι του ζουν όπως οι πρόγονοί τους πριν από εκατοντάδες χρόνια.

Το 1864, μια Σκωτσέζα ονόματι Elizabeth Sinclair αγόρασε το νησί από τον βασιλιά της Χαβάης με 10.000 δολάρια σε χρυσό. Υποσχέθηκε να προστατεύσει τον τρόπο ζωής των κατοίκων του και κράτησε την υπόσχεση αυτή. Έκτοτε, το Niʻihau ανήκει αποκλειστικά στους απογόνους της — σήμερα δύο δισέγγονοι της, οι Keith και Bruce Robinson, εξακολουθούν να το διοικούν σαν προσωπικό βασίλειο.

Οι κάτοικοι του νησιού μιλούν ακόμη τη χαβανέζικη γλώσσα, ζουν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, χωρίς αυτοκίνητα και χωρίς τρεχούμενο νερό. Ο τρόπος ζωής τους παραμένει σχεδόν ανέγγιχτος από τον σύγχρονο κόσμο. Τα παιδιά πηγαίνουν σε σχολείο με γεννήτριες, οι μετακινήσεις γίνονται με άλογα και όλα βασίζονται στη συλλογική καλλιέργεια και τη θάλασσα.

Το νησί έχει γίνει γνωστό ως το “Forbidden Isle” — το Απαγορευμένο Νησί — ακριβώς επειδή δεν είναι ανοιχτό στο κοινό. Ούτε για διακοπές, ούτε για φωτογραφίες, ούτε για περιηγήσεις. Μόνο συγγενείς των κατοίκων, στρατιωτικοί (όταν χρειαστεί), και επιστήμονες με αυστηρή άδεια μπορούν να το επισκεφτούν, και πάντα υπό την έγκριση των Robinson.

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ένα ιαπωνικό αεροσκάφος συνετρίβη εκεί, και ο πιλότος του συνελήφθη από τους κατοίκους. Ήταν ένα από τα ελάχιστα επεισόδια που έφεραν το νησί στην παγκόσμια δημοσιότητα, αλλά ακόμη και τότε, η εσωτερική του ζωή δεν άλλαξε.

Το Niʻihau είναι ο μόνος τόπος στη Χαβάη όπου η παραδοσιακή ζωή συνεχίζεται χωρίς τουριστική εκμετάλλευση. Ένα κομμάτι του κόσμου που σταμάτησε στον χρόνο, γιατί κάποιοι αποφάσισαν να τον κρατήσουν ατόφιο, μακριά από την αγορά, τα social media και τα πλήθη.