Το χρώμα που βλέπεις παντού στο ίντερνετ και είναι αφιερωμένο σε ένα κοριτσάκι που πέθανε στα έξι του
Μπορεί να το έχεις δει χωρίς να το ξέρεις. Ένα μωβ χρώμα σε κάποια σελίδα. Ένα όνομα στο CSS. Ένα κοριτσάκι που δεν πρόλαβε να μεγαλώσει. Κι όμως, ζει παντού.
Το όνομά της ήταν Ρεβέκκα Άλισον Μέγιερ. Ένα μικρό κορίτσι, που γεννήθηκε το 2008 και δεν πρόλαβε να σβήσει ούτε το έβδομο κεράκι της. Ο πατέρας της, ο Έρικ Μέγιερ, ήταν από τους ανθρώπους που διαμόρφωσαν την αρχιτεκτονική του ίντερνετ όπως το ξέρουμε σήμερα, ιδίως στον τομέα της CSS. Όταν η Ρεβέκκα διαγνώστηκε με όγκο στον εγκέφαλο, η κοινότητα των web developers στάθηκε στο πλευρό του. Και όταν πέθανε, την ημέρα των έκτων γενεθλίων της, της αφιέρωσαν κάτι μοναδικό. Ένα χρώμα.
Δεν είναι ένα απλό μωβ. Είναι το #663399. Και πήρε επίσημα το όνομα rebeccapurple. Έτσι καταγράφεται πια στα στυλ των ιστοσελίδων, στους κώδικες που χτίζουν τον ψηφιακό κόσμο, στους οδηγούς σχεδίασης, στις παλέτες, στα εργαλεία. Είναι ένα μωβ βαθύ, συγκρατημένο, σχεδόν πένθιμο, σαν τα ρούχα που φορούν στις κηδείες στην Ευρώπη, αλλά με μια λάμψη παιδικότητας. Ένα πένθος βουβό, γραμμένο σε χιλιάδες γραμμές κώδικα.
Το αίτημα δεν ξεκίνησε από τον ίδιο τον πατέρα της. Ήταν μια αυθόρμητη ιδέα της κοινότητας. Οι φίλοι του, οι συνάδελφοί του, οι άνθρωποι που είχαν διαβάσει τα βιβλία του ή τον είχαν δει να μιλά σε συνέδρια, ενώνοντας τα κομμάτια τους σε ένα κόσμο που γίνεται ολοένα και πιο άυλος. Είχαν δει την κόρη του να χάνεται και θέλησαν να την κρατήσουν ζωντανή εκεί που αυτοί ζούσαν: στην οθόνη. Έστειλαν προτάσεις, υπέγραψαν αιτήματα, και τελικά — το 2014 — το rebeccapurple έγινε επίσημο.
Αν γράψεις σήμερα μια σελίδα HTML και δηλώσεις το χρώμα rebeccapurple, ο browser σου θα το καταλάβει. Και πίσω από αυτό το όνομα, υπάρχει μια ιστορία που κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει.