Το ελληννικό νησί που παλιά λεγόταν Καρίκη, Μεταποντίς και Αίγλη

Η Σύμη, ένα από τα γραφικότερα νησιά του Αιγαίου, έχει μια πλούσια ιστορία που αντικατοπτρίζεται στα διάφορα ονόματα που της αποδόθηκαν κατά την αρχαιότητα. Αρχικά, το νησί ήταν γνωστό ως Καρική, πιθανώς λόγω των πρώτων κατοίκων του, των Καρών, που προέρχονταν από τη γειτονική Μικρά Ασία. Το όνομα Μεταποντίς προέρχεται από τις λέξεις “μετά” και “πόντος”, υποδηλώνοντας τη στενή σχέση του νησιού με τη θάλασσα. Η ονομασία Αίγλη συνδέεται με τη μυθολογία, καθώς η Αίγλη ήταν μία από τις Ναϊάδες νύμφες, σύζυγος του Ήλιου και μητέρα των Χαρίτων, συμβολίζοντας τη λαμπρότητα και τη χαρά που φέρνει το ηλιακό φως.

Το σημερινό όνομα, Σύμη, αποδίδεται στη νύμφη Σύμη, η οποία, σύμφωνα με τον Διόδωρο τον Σικελιώτη, ενώθηκε με τον θεό Ποσειδώνα και γέννησε τον Χθόνιο, τον πρώτο βασιλιά των κατοίκων του νησιού. Μια άλλη εκδοχή αναφέρει ότι η Σύμη ήταν κόρη του Ιαλυσού και της Δώτιδας, την οποία απήγαγε ο Γλαύκος, φέρνοντάς την στο νησί. Ο Γλαύκος, γνωστός για τις ναυπηγικές του ικανότητες, θεωρείται ότι κατασκεύασε την “Αργώ”, το πλοίο της Αργοναυτικής εκστρατείας.

Η γεωγραφική θέση της Σύμης, κοντά στα παράλια της Μικράς Ασίας, την κατέστησε σημείο συνάντησης διαφόρων πολιτισμών. Πέρα από τους Κάρες, το νησί κατοικήθηκε από Λέλεγες, Φοίνικες και αργότερα από Δωριείς, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν εκεί τον 11ο αιώνα π.Χ. Ο Όμηρος, στην “Ιλιάδα”, αναφέρει ότι ο βασιλιάς Νηρέας από τη Σύμη συμμετείχε στον Τρωικό Πόλεμο με τρία πλοία, επιβεβαιώνοντας τη ναυτική δύναμη του νησιού.

Σήμερα, η Σύμη διατηρεί την ιστορική της κληρονομιά, με τα νεοκλασικά της κτίρια και τα παραδοσιακά σοκάκια, προσφέροντας στους επισκέπτες μια μοναδική εμπειρία που συνδυάζει την πλούσια ιστορία με τη φυσική ομορφιά.