Το κοινό στοιχείο που έχουν οι περισσότερες ταινίες τρόμου, είναι βασικό για να έχεις αγωνία
Σχεδόν σε κάθε ταινία τρόμου, υπάρχει ένας άνθρωπος που βλέπει την αλήθεια. Το κοινό στοιχείο που προκαλεί την αγωνία, είναι ότι κανείς δεν τον πιστεύει.
Σε σχεδόν κάθε ταινία τρόμου, υπάρχει ένα πρόσωπο που βλέπει τι πραγματικά συμβαίνει. Που αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο, τον καταλαβαίνει πρώτος, προσπαθεί να προειδοποιήσει τους άλλους. Και πάντα, στην αρχή, τον λένε τρελό. Αυτό δεν είναι απλώς ένα σεναριακό τέχνασμα. Είναι η ρίζα του τρόμου.
Η αίσθηση της απομόνωσης είναι η πραγματική αρχή της αγωνίας. Δεν είναι ο δαίμονας, δεν είναι το φάντασμα, ούτε ο δολοφόνος με τη μάσκα. Είναι η στιγμή που κάποιος βλέπει τι έρχεται και βρίσκεται μόνος του απέναντί του. Ακόμα και οι κοντινοί του άνθρωποι τον αγνοούν, τον ειρωνεύονται, του λένε να ξεκουραστεί.
Αυτό που δημιουργεί την αγωνία δεν είναι μόνο ο φόβος για τον θάνατο. Είναι η αδυναμία του να πείσεις τους άλλους για την αλήθεια. Να βλέπεις το κακό να πλησιάζει και να σου απαντούν πως είναι όλα στο μυαλό σου. Όταν το κοινό ταυτιστεί με αυτό το πρόσωπο, παγιδεύεται.
Σε ταινίες όπως το The Exorcist, Hereditary, Get Out ή το The Babadook, η ένταση δεν κορυφώνεται όταν εμφανίζεται το υπερφυσικό στοιχείο. Αντίθετα, φτάνει στο απόγειό της όταν οι άλλοι συνεχίζουν να λένε «δεν υπάρχει τίποτα εκεί». Το πιο τρομακτικό πράγμα είναι να έχεις δίκιο και να μην σε πιστεύει κανείς.
Αυτός ο μηχανισμός είναι η καρδιά του τρόμου. Είναι η διαφορά ανάμεσα στον τρόμο και την περιπέτεια. Στην περιπέτεια, οι άλλοι τελικά σ’ ακολουθούν. Στον τρόμο, σ’ αφήνουν μόνο. Γι’ αυτό και σχεδόν κάθε ταινία τρόμου ξεκινάει με έναν μάρτυρα. Έναν άνθρωπο που βλέπει τι θα έρθει — και δεν έχει κανέναν στο πλευρό του.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
