Το παγωτό ξυλάκι γεννήθηκε από την αφηρημάδα ενός παιδιού πριν 120 χρόνια
Ένα παιδί το 1905 ξέχασε το ποτήρι του έξω στο κρύο και ανακάλυψε τυχαία το πρώτο παγωτό ξυλάκι.
Ήταν 1905, χειμώνας στο Σαν Φρανσίσκο. Ένα παιδί, ο Φρανκ Έππέρσον, έφτιαξε μόνος του ένα ποτό με σκόνη και νερό. Το ανακάτεψε με ένα ξυλάκι, το άφησε στην αυλή και… το ξέχασε. Την άλλη μέρα το βρήκε παγωμένο. Δεν το σκέφτηκε πολύ· τράβηξε το ξυλάκι και δοκίμασε.
Του άρεσε. Ήταν κάτι διαφορετικό, γλυκό και δροσερό. Δεν υπήρχε τότε ιδέα για «παγωτό ξυλάκι». Ο Φρανκ όμως, σαν παιδί που ήταν, συνέχισε να το κάνει ξανά και ξανά. Έδινε και στους φίλους του. Ένα παιχνίδι που γρήγορα έγινε συνήθεια στη γειτονιά.
Δεν το είχε σκεφτεί σοβαρά στην αρχή, αλλά σιγά σιγά το κατάλαβε. Είχε κάτι που άρεσε. Το βάφτισε “Epsicle”, λίγο αστείο όνομα, από το επίθετό του. Κάτι σαν δικό του μυστικό μαγαζάκι, χωρίς μαγαζί.
Από ατυχία σε επιτυχία
Με τον καιρό η ιδέα ξέφυγε από τη γειτονιά. Ο Φρανκ άλλαξε το όνομα σε “Popsicle”, πιο εύκολο, πιο πιασάρικο. Κι εκεί άρχισε η πραγματική ιστορία. Αυτό που ξεκίνησε με ένα ξεχασμένο ποτήρι έγινε προϊόν που αγαπήθηκε παντού.
Σκέψου το λίγο: ένα παιδί άφησε κατά λάθος το ποτήρι του έξω και σήμερα, 120 χρόνια μετά, εκατομμύρια άνθρωποι τρώνε το ίδιο πράγμα κάθε καλοκαίρι. Μερικές φορές οι μεγάλες ιδέες δεν έρχονται με σχέδιο, αλλά με τύχη και λίγη αφηρημάδα.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
