Το πρόβλημα με τα μεθυσμένα κουκουβαγιάκια

Δεν έχουν καν μάθει να πετάνε καλά. Και όμως, κάποια από αυτά πέφτουν στο έδαφος σαν ζαλισμένα. Δεν χτύπησαν. Δεν τα χτύπησε αυτοκίνητο. Απλώς μέθυσαν. Ναι, οι μικρές κουκουβάγιες, κυρίως σε δασώδεις περιοχές της Ευρώπης και της Αμερικής, καταναλώνουν πεσμένα φρούτα που έχουν υποστεί φυσική ζύμωση. Και το αποτέλεσμα είναι σχεδόν σαν να έχουν πιει κρασί.

Τα φρούτα που μένουν στο έδαφος για μέρες, ζυμώνονται από φυσικές μαγιάδες και μετατρέπουν τη ζάχαρη σε αλκοόλ. Τα κουκουβαγιάκια, που ακόμα μαθαίνουν να κυνηγούν ή να αναγνωρίζουν την τροφή τους, δεν ξεχωρίζουν αν ένα φρούτο είναι φρέσκο ή μεθυστικό. Τρώνε ό,τι βρουν. Και έτσι αρχίζουν τα παραπατήματα.

Οι κάτοικοι που τα βρίσκουν πεσμένα συχνά νομίζουν ότι είναι άρρωστα ή χτυπημένα. Τα σηκώνουν, τα πάνε σε κτηνιάτρους ή σε κέντρα περίθαλψης άγριων ζώων. Εκεί διαπιστώνεται ότι δεν έχουν ούτε σπασμένα φτερά ούτε κάποιο τραύμα. Είναι απλώς μεθυσμένα. Τα συμπτώματα κρατούν μερικές ώρες: υπνηλία, ασταθές πέταγμα, αποπροσανατολισμός.

Το φαινόμενο παρατηρείται πιο έντονα σε συγκεκριμένες εποχές: όταν τα φρούτα ωριμάζουν και πέφτουν μαζικά, συνήθως φθινόπωρο. Η έλλειψη εμπειρίας κάνει τα μικρά κουκουβαγιάκια πιο ευάλωτα, ενώ τα ενήλικα έχουν μάθει πώς να αποφεύγουν τα ζυμωμένα φρούτα. Όμως η μέθη δεν είναι πάντα ακίνδυνη: ένα ζαλισμένο κουκουβαγάκι μπορεί να πέσει σε δρόμο, σε αυλή με σκυλιά ή να γίνει στόχος άλλων αρπακτικών.

Σε κάποιες χώρες, έχουν δημιουργηθεί αφίσες και καμπάνιες ενημέρωσης. Αν δεις κουκουβάγια στο έδαφος, ειδικά φθινόπωρο, μην την πλησιάσεις αμέσως. Περίμενε λίγη ώρα. Αν δείχνει να κοιμάται ή να στέκεται ζαλισμένη, πιθανόν είναι απλώς… μεθυσμένη. Η φύση έχει τους δικούς της περίεργους τρόπους να διδάσκει ισορροπία — ακόμα και στους πιο σιωπηλούς κυνηγούς του σούρουπου.