Το σύνδρομο των σαπουνόπερων που κάνει τα μωρά τριαντάρηδες σε 5 χρόνια
Γεννήθηκε στην τρίτη σεζόν. Παντρεύτηκε στην έβδομη. Είναι το σύνδρομο που κάνει τα μωρά... τριαντάρηδες. Και στις σαπουνόπερες, αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό.
Γεννιέται στην τρίτη σεζόν. Είναι ακόμη στο μαιευτήριο όταν οι ήρωες τσακώνονται για την κηδεμονία. Την επόμενη χρονιά, το βλέπουμε να κάνει τα πρώτα του βήματα. Στην τέταρτη σεζόν είναι ήδη στο δημοτικό. Και πριν καν φτάσει η δεκαετία στην τηλεόραση, το ίδιο παιδί εμφανίζεται ως ψηλός, γυμνασμένος, ερωτικά περιπετειώδης τριαντάρης με οικογενειακά τραύματα. Και δεν έχει περάσει ούτε μισή δεκαετία από τότε που γεννήθηκε.
Αυτό το φαινόμενο λέγεται Soap Opera Rapid Aging Syndrome ή, πιο απλά, SORAS. Είναι το τηλεοπτικό σύνδρομο που μεγαλώνει τους χαρακτήρες πιο γρήγορα από το χρόνο, μόνο και μόνο για να χωρέσει τις καινούργιες πλοκές. Δεν είναι λάθος. Είναι σκόπιμο.
Η ιδέα είναι απλή: οι σαπουνόπερες τρέχουν για δεκαετίες. Κυριολεκτικά. Δεν υπάρχει χρόνος να περιμένεις ένα παιδί να μεγαλώσει φυσιολογικά για να του δώσεις ρόλο. Πρέπει να γίνει γρήγορα έφηβος, μετά ενήλικας, μετά χωρισμένος, μετά δολοφόνος. Ή να παντρευτεί την πρώην του πατέρα του. Ή να ανακαλύψει ότι η δίδυμη αδερφή του είναι στην πραγματικότητα η μητέρα του. Για όλα αυτά, χρειάζεται ηλικία.
Σειρές όπως το “The Young and the Restless”, το “Days of Our Lives”, το “General Hospital”, έχουν κάνει τη χρήση του SORAS σχεδόν επιστήμη. Μωρά που γεννήθηκαν το 2000 ήταν έφηβοι το 2005. Παιδιά που δεν πρόλαβαν να βγάλουν τα πρώτα δόντια, ξαφνικά αποκτούν ερωτικούς συντρόφους, αφεντικά και κρίσεις ταυτότητας. Η μητέρα τους δεν γερνάει ποτέ. Εκείνοι αλλάζουν τρεις ηθοποιούς μέχρι να βρουν τη «σωστή ηλικία».
Το κοινό; Το αποδέχεται. Κάποιοι γελούν, άλλοι διαμαρτύρονται, αλλά στο τέλος όλοι προσαρμόζονται. Είναι συμφωνία μεταξύ σεναριογράφου και θεατή: θα σου πω μια ιστορία με πάθος, προδοσία και δάκρυα. Απλώς μην περιμένεις ρεαλισμό στο ληξιαρχείο.
Το SORAS δεν είναι απλώς αφηγηματικό κόλπο. Είναι μηχανισμός επιβίωσης ενός τηλεοπτικού είδους. Όταν μια σειρά κρατάει 40 χρόνια, δεν μπορείς να έχεις το ίδιο παιδί να σέρνεται στο πάτωμα. Το χρειάζεσαι να οδηγεί, να προδίδει, να κάνει παιδιά — και μετά να τους τα πάρει το δικαστήριο.
Υπάρχουν ακόμη περιπτώσεις όπου ένα παιδί μεγαλώνει τόσο γρήγορα, που ξεπερνά σε ηλικία άλλους χαρακτήρες που κάποτε ήταν οι δάσκαλοί του. Κι όμως, όλοι κάνουν πως δεν το πρόσεξαν.
Αν αναρωτιέσαι πώς γίνεται αυτό, να ξέρεις ένα μόνο: στις σαπουνόπερες, η ηλικία είναι επιλογή σεναρίου. Όχι βιολογική σταθερά.