Το τραγούδι που «ένωσε» και τις δύο πλευρές στον Εμφύλιο

Ο Μπάμπης Μπακάλης γεννήθηκε στην Καρδίτσα στις 20 Ιουνίου 1920 και έφυγε στις 26 Μαρτίου 2007.

Εμπνευσμένος δημιουργός, από τους πρωτοπόρους του λαϊκού μας τραγουδιού.

Το ντεμπούτο του στη δισκογραφία έγινε στις 31 Μαΐου του 1974 με το τραγούδι «Κάποια μάνα αναστενάζει» που συνυπογράφουν ο Μπακάλης με τον Βασίλη Τσιτσάνη.

Το ερμήνευσε η Στέλλα Χασκίλ, με τον Μάρκο Βαμβακάρη και τον Τσιτσάνη στα σεγόντα, στην εταιρεία Parlophone.

Περίπου ένα μήνα αργότερα κυκλοφόρησε και από την «αντίπαλη» Columbia με τον Τόλη και τη Λίτσα Χαρμαντά, το «Ντούο Χάρμα» δηλαδή.

Όπως μας διαφώτισε ο αλησμόνητος ρακοσυλλέκτης Κώστας Χατζηδουλής:

«Λίγους μήνες μετά την κυκλοφορία του, απαγορεύθηκε με διαταγή του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως, να παίζεται και να τραγουδιέται σε δημόσιους χώρους. Σημαντικότατο ρόλο στην παραπάνω διαταγή έπαιξε και το μεγάλο κύμα συλλήψεων του Ιούλη 1947. Στα 1951 συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των “Απαγορευμένων ρεμπέτικων” που δημοσίευσε στον τύπο η Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών. Παρόλα αυτά τραγουδήθηκε από τους αριστερούς στις εξορίες και στις φυλακές όσο κανένα άλλο ρεμπέτικο. Οι εξόριστοι δε του Άη Στράτη όταν το τραγουδούσαν αντί για ξενιτιά έλεγαν “Ικαριά” (“…ο λεβέντης να γυρίσει απ ’τη μαύρη Ικαριά”)» (1)

Μόνο που «Κάποια μάνα αναστενάζει» τραγουδήθηκε πλατιά και από τους φαντάρους της άλλης πλευράς, αλλά και από όλη την ελληνική κοινωνία, γιατί σε τραγικούς καιρούς, και μετά την Κατοχή που είχε προηγηθεί, οι στίχοι του τραγουδιού σε συνδυασμό με την μελωδία και ερμηνεία του ράγιζαν καρδιές.

Κάποια μάνα αναστενάζει, μέρα νύχτα ανησυχεί

το παιδί της περιμένει, που έχει χρόνια να το δει

Πάνω στην απελπισιά της κάποιος την πληροφορεί

ότι ζει το παλληκάρι και οπωσδήποτε θα ’ρθει

Με υπομονή προσμένει, με λαχτάρα στην καρδιά

ο λεβέντης να γυρίσει απ’ τη μαύρη ξενιτιά

1. Από το ένθετο του δίσκου του Γιώργου Νταλάρα «Ρεμπέτικα Της Κατοχής / Κατοχή-Αντίσταση-Εμφύλιος» σε επιμέλεια του Κώστα Χατζηδουλή (Μinos, 1980).