Το βασιλικό πάρτι που μετατράπηκε σε εφιάλτη. Χόρευε μεταμφιεσμένος με πίσσα και τρίχες ζώων, πήρε φωτιά και πέθαναν 4 άτομα

Το 1393, στο Παρίσι, διοργανώθηκε ένας γάμος για να ξεχαστούν οι εφιάλτες του παλατιού. Η βασίλισσα Ισαβέλλα της Βαυαρίας ζήτησε να γίνει μια μεγάλη γιορτή, ένα «μπαλ ντε μασκέ» όπως έλεγαν τότε, με φανταχτερούς χορούς, μεταμφιέσεις και κρασί που έρρεε σαν ποτάμι. Ο βασιλιάς Κάρολος ΣΤ΄, ο οποίος είχε ήδη αρχίσει να παρουσιάζει σημάδια ψύχωσης, αποφάσισε να ντυθεί «άγριος άνθρωπος». Ένας δαίμονας του δάσους. Ένα πρωτόγονο πλάσμα.

Για να πετύχουν την εντύπωση, αυτός και πέντε ευγενείς φόρεσαν κουστούμια φτιαγμένα από λινάτσα, πίσσα και κολλημένες τρίχες ζώων. Έμοιαζαν με μαλλιαρά φαντάσματα της ζούγκλας. Χόρευαν, γρύλιζαν και πείραζαν τον κόσμο, προσποιούμενοι τους ανεξέλεγκτους «σαβόιαρ», μορφές από την προφορική παράδοση.

Όμως στην αίθουσα μπήκε ο Λουδοβίκος της Ορλεάνης, ο αδερφός του βασιλιά, κρατώντας μια δάδα για να βλέπει καλύτερα. Κανείς δεν τον σταμάτησε. Πλησίασε… και τότε, σε κλάσματα δευτερολέπτου, η φλόγα άγγιξε ένα από τα φλεγόμενα κοστούμια.

Η πίσσα λαμπάδιασε αμέσως. Οι ευγενείς μετατράπηκαν σε ζωντανές δάδες. Οι φωνές τρόμου σκέπασαν τη μουσική. Τέσσερις από αυτούς κάηκαν ζωντανοί. Ο βασιλιάς σώθηκε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, γιατί η δούκισσα του Berry τον σκέπασε με τη βαριά της ρόμπα και έσβησε τις φλόγες.

Η βασίλισσα λιποθύμησε. Η αυλή πάγωσε. Η λέξη «τρέλα» ψιθυρίστηκε για πρώτη φορά όχι πίσω από την πλάτη του Καρόλου, αλλά μπροστά.

Από εκείνη τη μέρα και μετά, οι κρίσεις του έγιναν πιο έντονες. Ήταν ο βασιλιάς που πίστευε ότι είναι φτιαγμένος από γυαλί. Κυκλοφορούσε σε άμαξα γεμάτη μαξιλάρια για να μη σπάσει. Και σε κάθε κρίση, το βασίλειο ακρωτηριαζόταν λίγο ακόμη.

Το “Bal des Ardents”, όπως ονομάστηκε η τραγωδία, πέρασε στην ιστορία ως μία από τις πιο αλλόκοτες αλλά και συμβολικές σκηνές της παρακμής της γαλλικής μοναρχίας. Μια γιορτή που μετατράπηκε σε θρήνο. Ένας βασιλιάς τυλιγμένος στις φλόγες. Μια Γαλλία στα πρόθυρα του παραλογισμού.