Τον έδιωξαν από το πανεπιστήμιο επειδή ήθελε να φέρει νεκρούς πίσω στη ζωή. Είχε ήδη ζωντανέψει δύο σκυλιά με σοβαρές βλάβες

Το όνομά του ήταν Ρόμπερτ Κόρνις. Γεννήθηκε το 1903 και στα δεκαπέντε του είχε ήδη τελειώσει το σχολείο. Στα δεκαοχτώ πήρε πτυχίο από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, και στα είκοσι δύο είχε διδακτορικό. Ήταν παιδί-θαύμα. Αλλά αυτό που τον έκανε θρύλο – και τελικά τον απομόνωσε – δεν ήταν η εξυπνάδα του. Ήταν η εμμονή του με τον θάνατο.

Το 1932 άρχισε να δουλεύει πάνω σε μια παράδοξη ιδέα: αν κάποιος έχει πεθάνει πρόσφατα, και τα όργανά του είναι άθικτα, μήπως μπορεί να επανέλθει στη ζωή; Ο Κόρνις σχεδίασε μια κούνια-αναπνοής, ένα τραπέζι που έδενε το πτώμα και το ταλάντευε πάνω κάτω. Πίστευε πως έτσι θα ξεκινούσε τεχνητή κυκλοφορία αίματος. Δεν είχε απόλυτο άδικο — απλώς ήταν πολύ νωρίς για την εποχή του.

Τεστ σε ανθρώπινα πτώματα απέτυχαν. Κανείς δεν σηκώθηκε, αλλά εκείνος έγραφε πως «μετά από ώρα, το πρόσωπο ζεστάθηκε, τα μάτια έλαμψαν και κάτι χτύπησε στην τραχεία». Επιστημονικά ανεπαρκές. Δραματικά συναρπαστικό.

Όταν δεν μπορούσε να βρει πτώματα, στράφηκε σε σκυλιά. Πήρε πέντε μικρά τεριέ και τα ονόμασε Λάζαρος I, II, III, IV και V. Τα σκότωνε με ασφυξία, περίμενε λίγα λεπτά και μετά προσπαθούσε να τα «ξαναφέρει». Τα πρώτα τρία απέτυχαν. Τα επόμενα δύο, σύμφωνα με τις αναφορές της εποχής, επανέκτησαν την αναπνοή. Ζωντάνεψαν. Έτρωγαν. Αντέδρασαν. Αλλά ήταν τυφλά. Δεν περπατούσαν. Και δεν θα γίνονταν ποτέ όπως πριν.

Η είδηση έκανε το γύρο των ΗΠΑ. Ο Κόρνις έγινε γνωστός ως ο «επιστήμονας που ανέστησε ζώα». Έπαιξε μάλιστα και τον εαυτό του στην ταινία Life Returns, όπου αναπαριστά τα πειράματά του. Δεν ήταν όμως Χόλιγουντ αυτό που τον απασχολούσε. Ήταν ο θάνατος.

Η επιστημονική κοινότητα δεν ενθουσιάστηκε. Τα πειράματά του θεωρήθηκαν απάνθρωπα, ατεκμηρίωτα και γεμάτα αυθαιρεσίες. Δεν δημοσίευσε τίποτα σε επιστημονικό περιοδικό. Το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας του έκοψε τη χρηματοδότηση. Του έκλεισε το εργαστήριο. Και τελικά τον έδιωξε.

Εξαφανίστηκε για 13 χρόνια. Έμεινε στο Μπέρκλεϊ και συνέχισε να πειραματίζεται μόνος του, χωρίς θεατές. Το 1947 βγήκε ξανά στο φως. Είπε πως η μέθοδός του είχε πλέον τελειοποιηθεί. Είχε έτοιμα όλα τα εργαλεία για να επαναφέρει στη ζωή έναν άνθρωπο. Μάλιστα, ένας θανατοποινίτης προσφέρθηκε να γίνει το πείραμα. Θα εκτελούνταν, και εκείνος θα τον ζωντάνευε. Οι αρχές το αρνήθηκαν.

Αυτό ήταν το τέλος. Ο Κόρνις δεν ξαναμίλησε δημοσίως για ανάσταση. Τα τελευταία του χρόνια τα πέρασε πουλώντας δικής του κατασκευής οδοντόκρεμα, με το όνομα “Dr. Cornish’s Toothpaste”. Ποτέ δεν αποκαλύφθηκε αν συνέχισε τα πειράματα. Ούτε αν πίστευε ακόμη ότι μπορούσε να νικήσει τον θάνατο.