Τον έλιωναν, τον φορούσαν, τον έπιναν. Το μόνο μέταλλο που σκότωνε μικρόβια και βρικόλακες μαζί.
Σκότωνε βακτήρια πολύ πριν ανακαλυφθούν. Πλήρωσε προδοσίες και προστάτευσε από το Κακό. Τ
Το ασήμι δεν ήταν απλώς ένα λαμπερό στολίδι. Ήταν ένα όπλο ενάντια στο αόρατο. Στους αρχαίους πολιτισμούς, πίστευαν ότι καθάριζε το σώμα και το πνεύμα. Δεν είναι τυχαίο ότι έβαζαν ασημένια νομίσματα μέσα σε νερό για να το απολυμάνουν. Ούτε ότι οι πλούσιοι έτρωγαν με ασημένια κουτάλια – κυριολεκτικά για να μη σαπίσουν από μέσα.
Οι Πέρσες έβαζαν ασήμι στα κρασιά τους. Οι Έλληνες στις πληγές. Οι Ρωμαίοι το φορούσαν σαν αμυντικό φυλαχτό. Όλοι κάτι ήξεραν. Χιλιάδες χρόνια πριν την ανακάλυψη των βακτηρίων, το ασήμι ήταν το πρώτο «αντιβιοτικό» χωρίς να το ξέρει κανείς. Σκότωνε μικρόβια πριν μάθουμε καν τι είναι. Και γι’ αυτό επέζησε και η φήμη του — και οι αυτοκρατορίες που το χρησιμοποιούσαν.
Η λέξη «ασήμι» μοιάζει με το «άστρο» σε πολλές γλώσσες. Σαν να ήταν μέταλλο φερμένο από αλλού. Έχει τη μεγαλύτερη ηλεκτρική και θερμική αγωγιμότητα στον πίνακα. Είναι πιο αγώγιμο και από τον χρυσό, αλλά δεν έγινε ποτέ σύμβολο εξουσίας. Έγινε σύμβολο καθαρότητας, προστασίας και σιωπηλής δύναμης. Το ‘χει ακόμα αυτό το κάτι. Την ψυχρή του σιωπή.
Το ασήμι δεν σκότωνε μόνο μικρόβια. Σκότωνε και βρικόλακες. Ή τουλάχιστον έτσι πίστευαν. Σε όλη την Ανατολική Ευρώπη, από την Καρπάθια έως τα Βαλκάνια, μόνο ένα πράγμα μπορούσε να διαπεράσει την καρδιά ενός αθάνατου: το καθαρό ασήμι. Βέλη, καρφιά, λεπίδες – όλα τους είχαν μέσα λίγη από τη λάμψη που δεν αντέχει το σκοτάδι.
Ακόμα και σήμερα, το ασήμι μπαίνει σε επιδέσμους, ψυγεία, ρούχα, ακόμα και σε φίλτρα νερού. Δεν είναι μύθος. Είναι επιστήμη. Το ιόν του αργύρου εμποδίζει τα βακτήρια να πολλαπλασιαστούν. Είναι τόσο ισχυρό που αποστειρώνει χωρίς φλόγα. Είναι σχεδόν υπερφυσικό. Και όμως, το βρίσκεις σε κοσμήματα και καθρέφτες. Χάθηκε το νόημα. Όχι όμως η δύναμή του.
Πολλοί λένε ότι ο Ιούδας πρόδωσε τον Χριστό για «30 αργύρια». Δεν ήταν τυχαίο το μέταλλο. Το ασήμι είχε διπλή φύση: έλαμπε σαν το φως αλλά κινούσε τη σκιά. Πλήρωνε χρέη, εξαγόραζε συνειδήσεις, χρηματοδοτούσε αυτοκρατορίες. Ήταν το μέταλλο της Σελήνης και της μεταμόρφωσης. Κι αν κάτι μπορούσε να σκοτώσει βρικόλακες, ήταν αυτό που γεννήθηκε για να διαπερνά το αθέατο.