«Ζώα-φυτά»: Η ιδιαίτερη ποιητική συλλογή της Δήμητρας Κατιώνη
«Τα φύλλα είναι οι πτητικές μηχανές του χώματος. Περιμένουν την τελευταία σου πνοή. Ανάσταση νεκρών με το πρώτο τους αεράκι».
Δεν γνώριζα, ούτε γνωρίζω προσωπικά την Καβαλιώτισσα ποιήτρια. Κατέχω όμως την τρίτη κατά σειρά ποιητική της συλλογή, «Ζώα-φυτά» που κυκλοφόρησε το 2023 από τις εκδόσεις Κέδρος ακολουθώντας τις «Το παραμύθι από ψηλά» (Ροές, 2000) και «Τρεις μέρες κι ένα τρίτο» (Θράκα, 2016).
Το βιβλίο της Δήμητρας Κατιώνη μου το δώρισε, ο πατέρας της Κώστας Κατιώνης, εμπνευσμένος καθηγητής μουσικής, κιθαριστής και διευθυντής χορωδιών, καλλιεργημένος, ανήσυχος και ευαίσθητος άνθρωπος με μπροστάρικη ματιά.
Τα χαρακτηριστικά του θαρρείς κι έχουν μεταλαμπαδευτεί στη γραφή της κόρης του:
«Μην επιθυμήσεις από επιθυμία, μην κρυφτείς, είναι σαν φόνος, μην κλέψεις, πράγμα δικό σου, μην κοιτάξεις πέρα από τον καθρέφτη, μη ματαιώνεις το αίμα, μην ξαναπείς το όνομά σου, μην κλαις αγάπη μου, μην κλαις, μην κλαις, μην κλαις, δεν είναι καν δέκα οι κάτωθεν εντολές προς τον ουρανό, θεός προσεύχεται σ’ εμάς, μόνο άκου». («Δέκα»).
Η συλλογή «Ζώα-φυτά» διαβάζεται και ξαναδιαβάζεται και κάθε φορά μιλάει αλλιώς στον αναγνώστη της.
Άλλοτε γοητεύει, άλλοτε προβληματίζει ή και «ξενίζει» ακόμα. Έχει και γλύκα, έχει και σκληράδα. Σαν «μέστωμα», χάραγμα μα και… ανάθεμα ζωής.
Περνάω όμορφα και ζόρικα ακόμη, στιγμές που ανατρέχω στις σελίδες – σκέψεις της. Σκόπιμα έχω τοποθετήσει το βιβλίο της Κατιώνη σε «εύκολη» θέση στην βιβλιοθήκη.
«Ορίζοντας είναι το μέρος του ουρανού που χαρίζεις στον ορισμό. Κράτα το υπόλοιπο για σένα».
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
