Η πρώτη Ελληνίδα φοιτήτρια , μπήκε στο ελληνικό πανεπιστήμιο ενώ μέχρι τότε απέρριπταν όλες τις αιτήσεις γυναικών
Η Ιωάννα Στεφανόπολι δεν δέχτηκε το "όχι" ως απάντηση. Μπήκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών όταν όλες οι άλλες γυναίκες είχαν απορριφθεί
Στο τέλος του 19ου αιώνα, η ιδέα μιας γυναίκας που ήθελε να σπουδάσει στο πανεπιστήμιο δεν ήταν απλώς ασυνήθιστη – ήταν σχεδόν αδιανόητη. Οι γυναίκες έπρεπε να περιορίζονται στο σπίτι, στη φροντίδα της οικογένειας, στη διατήρηση των “καλών ηθών”. Αλλά μία κοπέλα δεν δέχτηκε αυτούς τους περιορισμούς. Την έλεγαν Ιωάννα Στεφανόπολι και αποφάσισε να κάνει κάτι που καμία άλλη δεν είχε καταφέρει: να διαβεί τις πύλες του Πανεπιστημίου Αθηνών και να φοιτήσει ισότιμα με τους άντρες.
Η Ιωάννα γεννήθηκε σε μια μορφωμένη οικογένεια και από νωρίς έδειξε το ανήσυχο πνεύμα της. Το πρόβλημα ήταν πως δεν υπήρχε τρόπος για μια γυναίκα να μπει στο πανεπιστήμιο. Δεν υπήρχαν θηλέα γυμνάσια, οι γυναίκες δεν είχαν δικαίωμα να δώσουν εξετάσεις και κάθε απόπειρα έληγε με απόρριψη. Όμως, η Ιωάννα δεν δέχτηκε το “όχι” σαν απάντηση. Με σκληρή δουλειά και ιδιαίτερα μαθήματα, κατάφερε να δώσει εξετάσεις και να διακριθεί, αποδεικνύοντας πως δεν της έλειπε τίποτα από τους άντρες συνομηλίκους της.
Όταν υπέβαλε την αίτησή της στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ξέσπασε σάλος. Οι καθηγητές δεν ήξεραν πώς να αντιδράσουν. Μερικοί τη στήριζαν, αλλά άλλοι θεωρούσαν πως η παρουσία μιας γυναίκας σε πανεπιστημιακές αίθουσες ήταν σχεδόν ιεροσυλία. Υπήρχαν φόβοι πως οι φοιτητές θα αποσπώνταν από την παρουσία της, πως η ηθική της κοινωνίας θα κινδύνευε. Η Θεολογική Σχολή μάλιστα αντέδρασε έντονα, λέγοντας πως θα ήταν το ίδιο “αδιανόητο” με το να έμπαινε μια γυναίκα στο ιερό μιας εκκλησίας.
Η Ιωάννα, όμως, κέρδισε τη μάχη. Η απόφαση βγήκε υπέρ της και έγινε η πρώτη Ελληνίδα φοιτήτρια. Τα μαθήματα τα παρακολουθούσε μόνη, δεν της επιτρεπόταν να κάθεται μαζί με τους άντρες συμφοιτητές της. Αλλά αυτό δεν είχε σημασία – είχε ήδη νικήσει. Η φοίτησή της άνοιξε τις πύλες και για άλλες γυναίκες, που στα επόμενα χρόνια άρχισαν να εγγράφονται όλο και περισσότερες.
Η Ιωάννα δεν έμεινε απλώς ένα όνομα στην ιστορία. Συνέχισε να παλεύει για την ισότητα, να γράφει, να εργάζεται σε εφημερίδες, να μάχεται για δικαιώματα που σήμερα θεωρούμε αυτονόητα. Δεν ήταν απλώς η πρώτη γυναίκα φοιτήτρια στην Ελλάδα. Ήταν η απόδειξη ότι τα εμπόδια υπάρχουν μόνο μέχρι κάποιος να τα γκρεμίσει.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
