Γιατί οι περισσότεροι Έλληνες ηθοποιοί χρειάζονται 2η και 3η δουλειά για να τα βγάλουν πέρα

Όλοι νομίζουν ότι η ζωή ενός ηθοποιού είναι γεμάτη λάμψη και δόξα. Όμως η πραγματικότητα για τους περισσότερους στην Ελλάδα είναι εντελώς διαφορετική. Η υποκριτική, αντί για εισιτήριο σε μια άνετη ζωή, γίνεται μια ασταμάτητη πάλη για επιβίωση.

Οι περισσότερες δουλειές στον χώρο είναι προσωρινές, και τα διαλείμματα ανάμεσα στις παραστάσεις ή τα γυρίσματα συχνά κρατάνε περισσότερο από την ίδια τη δουλειά. Ακόμα κι όταν βρίσκουν δουλειά, οι αμοιβές δεν επαρκούν για να καλύψουν βασικές ανάγκες. Έτσι, πολλοί αναγκάζονται να αναζητήσουν δεύτερες και τρίτες δουλειές, σε καφετέριες, εστιατόρια ή άλλες ασχολίες.

Κι όμως, από μακριά, φαίνεται σαν να είναι όλα ιδανικά. Ο κόσμος βλέπει τα φώτα της σκηνής, τις πρεμιέρες και τα χαμόγελα στις φωτογραφίες. Αυτό που δεν βλέπει είναι την ανασφάλεια, τις θυσίες, τη σωματική και ψυχική εξάντληση. Πίσω από κάθε ρόλο, υπάρχει μια καθημερινότητα που περιλαμβάνει άγχος για το αν θα πληρωθούν οι λογαριασμοί και ξενύχτια για να συνδυαστούν όλα.

Οι περισσότεροι ξεκινούν με όνειρα για αναγνώριση και δημιουργία. Λίγοι, όμως, φτάνουν στο σημείο να ζουν αποκλειστικά από την τέχνη τους. Οι υπόλοιποι παλεύουν να κρατήσουν το πάθος τους ζωντανό, ενώ ταυτόχρονα ισορροπούν ανάμεσα σε πρόβες, δουλειές και μια κοινωνία που συχνά δεν εκτιμά την τέχνη όσο θα έπρεπε.

Η υποκριτική στην Ελλάδα δεν είναι εύκολη. Όμως, για εκείνους που την αγαπούν, παραμένει κάτι που δεν μπορούν να εγκαταλείψουν, ακόμα κι αν πρέπει να κάνουν αμέτρητες θυσίες για να συνεχίσουν.