Πέμπτες χωρίς τηλεόραση
Οι Πέμπτες χωρίς τηλεόραση έγιναν σύμβολο κοινωνικότητας και δημιουργικότητας.
Μέχρι το 1987, οι Ισλανδοί ζούσαν μια μοναδική πραγματικότητα: κάθε Πέμπτη, η τηλεόραση έπαιζε «μαύρο». Η απόφαση αυτή είχε ληφθεί με στόχο να ενθαρρύνει την κοινωνική αλληλεπίδραση και να δώσει στους πολίτες μια ημέρα ελεύθερη από την επιρροή των οθονών. Αντί να περνούν χρόνο μπροστά στην τηλεόραση, οι οικογένειες και οι φίλοι συναντιόνταν, μιλούσαν, έπαιζαν παιχνίδια ή ασχολούνταν με δραστηριότητες που προωθούσαν την ανθρώπινη σύνδεση.
Η πρωτοβουλία αυτή αναδεικνύει μια εποχή που οι ψηφιακές τεχνολογίες δεν είχαν ακόμη κυριαρχήσει στην καθημερινότητα, προσφέροντας έναν ενδιαφέροντα παραλληλισμό με τη σύγχρονη εξάρτηση από τις οθόνες. Οι Πέμπτες χωρίς τηλεόραση αποτέλεσαν ένα κοινωνικό πείραμα που ενίσχυσε τη σημασία της προσωπικής επαφής, αλλά και της δημιουργικότητας, καθώς οι Ισλανδοί έβρισκαν άλλους τρόπους να γεμίσουν τον χρόνο τους.
Η πολιτική αυτή δεν ήταν απλώς ένα μέτρο περιορισμού, αλλά και μια προσπάθεια διατήρησης της πολιτιστικής ταυτότητας της Ισλανδίας. Μέχρι και σήμερα, πολλοί Ισλανδοί θυμούνται τις Πέμπτες ως μια ημέρα με έντονες αναμνήσεις οικογενειακής ζεστασιάς. Μάλιστα, ένα δημοφιλές αστείο στη χώρα αναφέρει ότι όσοι γεννήθηκαν πριν το 1987, πιθανότατα συνελήφθησαν σε μια τέτοια Πέμπτη!
Η απόφαση να επιστρέψουν οι τηλεοπτικές μεταδόσεις τις Πέμπτες μετά το 1987 έγινε δεκτή με ανάμεικτα συναισθήματα. Παρότι οι οθόνες επανήλθαν στις ζωές των Ισλανδών, η ανάμνηση αυτής της πρωτότυπης παράδοσης παραμένει ένα ιδιαίτερο κομμάτι της κουλτούρας τους.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
