Αυτό που θα γίνει το 2056 με τα ποντίκια, μπορεί να οδηγήσει στην καταστροφή

Κάθε πενήντα χρόνια, ένα φυτό ανθίζει. Και μαζί του ξεσπάει ο τρόμος. Στα βουνά της βορειοανατολικής Ινδίας, η μαζική άνθηση του μπαμπού Melocanna baccifera σηματοδοτεί την αρχή μιας αλυσίδας γεγονότων που έχει προκαλέσει λιμούς, εισβολές τρωκτικών και ανθρώπινα δράματα. Η τοπική κοινωνία το ονομάζει mautam, δηλαδή “χρόνος θανάτου”.

Το φαινόμενο καταγράφηκε πρώτη φορά το 1862, όταν μετά την άνθηση του φυτού, εκατομμύρια ποντίκια πλημμύρισαν τη Μιζοράμ. Έφαγαν τους σπόρους, μετά τις σοδειές, μετά τα αποθέματα. Ακολούθησε πείνα. Το ίδιο συνέβη το 1911. Και ξανά το 1958. Κάθε φορά, ο κύκλος επαναλαμβάνεται σαν εφιάλτης που ξέρεις ακριβώς πότε θα ξυπνήσει.

Η εξήγηση είναι ανατριχιαστικά απλή. Το Melocanna baccifera ανθίζει μαζικά, συγχρονισμένα, κάθε πέντε δεκαετίες. Παράγει εκατοντάδες χιλιάδες σπόρους, γεμάτους ζάχαρη και πρωτεΐνη. Οι ποντικοί το ξέρουν. Πλησιάζουν, τρέφονται και πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα. Μέσα σε λίγους μήνες, ο πληθυσμός τους αυξάνεται κατά εκατομμύρια. Όταν τελειώσουν οι σπόροι, στρέφονται στους ανθρώπους.

Το 2006 ήταν η τελευταία φορά. Το κράτος ήταν πιο προετοιμασμένο. Παγίδες, δηλητήρια, καμπάνιες ενημέρωσης. Αλλά και πάλι, τα χωριά δοκιμάστηκαν. Φάρμες καταστράφηκαν. Ο φόβος ξύπνησε ξανά. Το χειρότερο όμως δεν έχει έρθει ακόμη.

Το επόμενο mautam προβλέπεται για το 2056. Ήδη, οι επιστήμονες προειδοποιούν. Η ίδια καταστροφική ακολουθία θα επαναληφθεί. Σπόροι, ποντίκια, λιμός. Και αν η κλιματική αλλαγή δυσκολέψει ακόμη περισσότερο την αγροτική παραγωγή της περιοχής, τότε δεν μιλάμε απλώς για ένα φυσικό φαινόμενο, αλλά για ένα ενδεχόμενο σημείο κατάρρευσης.

Η σκέψη και μόνο ότι μια μαζική ανθοφορία μπορεί να φέρει πείνα σε χιλιάδες οικογένειες, να επαναφέρει επιδημίες και να ξεκινήσει μαζικές μετακινήσεις πληθυσμού, δεν είναι επιστημονική φαντασία. Είναι πραγματικότητα που επαναλαμβάνεται. Το 2056 πλησιάζει. Και μαζί του, ίσως, η επόμενη καταστροφή.