Απαγορεύτηκε να ταφεί σε νεκροταφείο και έτσι ο τάφος του βρίσκεται στα Ενετικά τείχη του Ηρακλείου της Κρήτης

Πάνω στα εντυπωσιακά Ενετικά Τείχη του Ηρακλείου, στον προμαχώνα Μαρτινένγκο, βρίσκεται ο τάφος του Νίκου Καζαντζάκη. Ένας απλός πέτρινος τάφος, με έναν λιτό ξύλινο σταυρό και μια επιγραφή που προκαλεί σκέψη: «Δεν ελπίζω τίποτα. Δε φοβάμαι τίποτα. Είμαι λέφτερος.» Εδώ, μακριά από τις τυπικές εικόνες των κοιμητηρίων, αναπαύεται ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες συγγραφείς, ένας άνθρωπος που με το έργο του ταξίδεψε σε κάθε γωνιά του κόσμου και άγγιξε τις πιο βαθιές υπαρξιακές αναζητήσεις.

Η ταφή του στα ενετικά τείχη δεν ήταν μια απλή επιλογή, αλλά μια αναγκαιότητα που προέκυψε από τις αντιδράσεις που προκάλεσαν οι απόψεις του και τα έργα του. Ορισμένα από τα γραπτά του, όπως «Ο Τελευταίος Πειρασμός», αντιμετωπίστηκαν με επιφυλακτικότητα και συζητήσεις. Έτσι, όταν απεβίωσε στις 26 Οκτωβρίου 1957 στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας, το ζήτημα της ταφής του έγινε αντικείμενο διαβουλεύσεων. Δεν επετράπη η ταφή του σε κάποιο νεκροταφείο, και τελικά, αποφασίστηκε να αναπαυθεί στα ενετικά τείχη της γενέτειράς του.

Η κηδεία του έγινε στο Ηράκλειο, παρουσία πλήθους κόσμου που συγκεντρώθηκε για να τιμήσει τον μεγάλο Κρητικό λογοτέχνη. Το σημείο ταφής του, στην κορυφή των ενετικών τειχών, δεν ήταν μόνο ένας τόπος αναγκαστικής επιλογής, αλλά και ένα σημείο που ταιριάζει στον άνθρωπο που έζησε και έγραψε με ελευθερία. Από εκεί, η θέα απλώνεται προς την πόλη που τον γέννησε και τη θάλασσα που πάντα τον καλούσε στα ταξίδια του.

Σήμερα, ο τάφος του Καζαντζάκη αποτελεί ένα από τα πιο επισκέψιμα σημεία του Ηρακλείου. Άνθρωποι από όλο τον κόσμο στέκονται μπροστά στην επιγραφή του και συλλογίζονται τις λέξεις που άφησε πίσω του. Το Ηράκλειο τον τιμά, όχι μόνο ως λογοτέχνη, αλλά και ως έναν άνθρωπο που αφιέρωσε τη ζωή του στην αναζήτηση του νοήματος της ύπαρξης.