Απίστευτο ηχητικό: Πώς ακουγόταν ο Όμηρος όταν έλεγε την Οδύσσεια
Μια πρωτοποριακή ηχογράφηση αποδίδει την Οδύσσεια με την αρχαία ελληνική προφορά και μουσική επένδυση, αποκαλύπτοντας τον αυθεντικό ήχο του Ομήρου όπως ίσως τον άκουγαν οι αρχαίοι Έλληνες.
Η Οδύσσεια, ένα από τα πιο σπουδαία έπη της αρχαιότητας, ήταν ένα έργο που αρχικά δεν διαβαζόταν, αλλά απαγγελλόταν προφορικά. Για αιώνες, η ερώτηση “Πώς ακουγόταν ο Όμηρος όταν έλεγε την Οδύσσεια;” απασχολούσε τους ιστορικούς και τους γλωσσολόγους. Μια μοναδική προσπάθεια από τον Ιωάννη Στρατάκη και τον συνθέτη Βαγγέλη Μερτζάνη έρχεται να δώσει μια εκπληκτική απάντηση μέσα από ένα ηχητικό έργο που αναπαριστά την αρχαία προφορά και τον ρυθμό της απαγγελίας των ομηρικών στίχων.
Ο Ιωάννης Στρατάκης είναι ειδικός στην αρχαία ελληνική προφορά και έχει αφιερώσει τη ζωή του στην αναβίωση της προφορικής παράδοσης των αρχαίων ελληνικών κειμένων. Έχει εργαστεί πάνω στην απαγγελία έργων όπως η “Απολογία του Σωκράτη” και αποσπάσματα από τα ομηρικά έπη, επιχειρώντας να αποδώσει τον ρυθμό και τον ήχο της γλώσσας όπως αυτή εκφερόταν στην αρχαιότητα. Σε αυτή τη μοναδική ηχογράφηση, ο Στρατάκης απαγγέλλει τους πρώτους στίχους της Οδύσσειας με τρόπο που προσεγγίζει τη γνήσια προφορά και τη μελωδικότητα της εποχής του Ομήρου.
Η μουσική επένδυση της απαγγελίας ανήκει στον συνθέτη Βαγγέλη Μερτζάνη, ο οποίος έχει μακρά πορεία στη σύνθεση για θέατρο, κινηματογράφο και χορογραφίες. Το 2011, κυκλοφόρησε το άλμπουμ “Οδύσσεια”, ένα σύνολο συνθέσεων που αντλεί έμπνευση από το ομηρικό έπος και συνδυάζει στοιχεία κλασικής, παραδοσιακής και ηλεκτρονικής μουσικής. Στην ηχογράφηση της Οδύσσειας, η μουσική του Μερτζάνη λειτουργεί ως ένα ηχητικό ταξίδι, που συνοδεύει και αναδεικνύει την αρχαία ελληνική φωνητική απόδοση.
Η προσπάθεια αυτή βασίζεται σε ιστορικές μελέτες που έχουν αποκαλύψει σημαντικά στοιχεία για την αρχαία ελληνική προφορά. Μέσα από τη σύγκριση κειμένων, αρχαίων σημειώσεων και μουσικών ενδείξεων, οι ερευνητές κατάφεραν να προσεγγίσουν τον ήχο της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, που διέφερε σημαντικά από τη σημερινή. Η ρυθμικότητα του λόγου, η επιμήκυνση των φωνηέντων και η μελωδικότητα της απαγγελίας είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά που αναδεικνύονται σε αυτή την αναπαράσταση.
Η ηχογράφηση αυτή αποτελεί ένα μοναδικό παράθυρο στον κόσμο της αρχαίας ελληνικής ποίησης, προσφέροντας μια νέα οπτική για τον τρόπο με τον οποίο οι αρχαίοι Έλληνες άκουγαν τα έργα τους. Είναι μια πρωτοποριακή προσπάθεια που μας επιτρέπει να βιώσουμε την Οδύσσεια με τον τρόπο που πιθανώς την άκουγαν οι άνθρωποι πριν από χιλιάδες χρόνια.