Δεν ζωγράφισε την Ελλάδα όπως ήταν. Τη ζωγράφισε όπως θα μπορούσε να είναι. Ιδεατή. Πνευματική. Αναγεννημένη.

Στην αυγή του 20ού αιώνα, όταν η Ελλάδα πάλευε να βρει καλλιτεχνική ταυτότητα ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, εμφανίστηκε ένας ζωγράφος που δεν ακολούθησε δρόμους – τους άνοιξε. Ο Κωνσταντίνος Παρθένης γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια, αλλά η ψυχή του έζησε ανάμεσα σε άγιους, οράματα και φως. Σπούδασε στην κοσμοπολίτικη Βιέννη, μα έφερε στην Ελλάδα κάτι που έμοιαζε εξωπραγματικό: συνδύαζε τη βυζαντινή αυστηρότητα με τη μυστικιστική φλόγα του μοντερνισμού.

Οι άγιοί του δεν είχαν βάρος, ούτε σάρκα. Ήταν από φως και ιδέα. Οι μορφές του αιωρούνταν σε άχρονους χώρους, πιο κοντά στο θείο παρά στο ανθρώπινο. Έσπασε τους κανόνες της προοπτικής, αδιαφόρησε για τις σκιές – γιατί ο δικός του κόσμος ήταν ολόφωτος.

Πολεμήθηκε, παρεξηγήθηκε, αλλά και τιμήθηκε όσο λίγοι. Όταν πέθανε το 1967, είχε ήδη αφήσει πίσω του μια νέα ελληνική εικαστική γλώσσα.

Διαβάστε επίσης:

Το τρομακτικό και σοκαριστικό πείραμα που δείχνει ότι μπορεί να σκοτώσουμε

Έγραψε τι πρέπει να κάνει κάθε δισεκατομμυριούχος για να μη πεθάνει ντροπιασμένος. Η φράση του στοιχειώνει τους πλούσιους μέχρι σήμερα