Έγραψε την πρώτη ελληνική όπερα. Δεν παίχτηκε ποτέ. Την ανέβασαν 115 χρόνια μετά τον θάνατό του.

Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο όταν ακόμα στα Επτάνησα μιλούσαν ιταλικά περισσότερο απ’ ό,τι ελληνικά. Είχε μέσα του κάτι το ευρωπαϊκό και κάτι το βαθιά ελληνικό. Ήθελε να γράψει μουσική που να μυρίζει ελευθερία, αίμα, ήλιο και Μαχαιράδες. Ήταν ο Παύλος Καρρέρ. Πριν υπάρξει ελληνική εθνική μουσική, υπήρχε εκείνος. Πριν η Ελλάδα αποκτήσει Εθνική Λυρική Σκηνή, εκείνος έγραφε όπερες με ήρωες του ’21 και γυναίκες από δημοτικά τραγούδια.

Έγραψε τον Μάρκο Μπότσαρη, την Κυρά Φροσύνη, τη Δέσπω. Κάθε φορά που ανέβαινε παράσταση, ο κόσμος σηκωνόταν όρθιος. Οι γυναίκες δάκρυζαν, οι άντρες φώναζαν «Ζήτω το Έθνος». Οι παραστάσεις ξεκινούσαν στα Επτάνησα και συνέχιζαν σε Πάτρα, Αθήνα, ακόμα και στο Μιλάνο. Ο Καρρέρ είχε ήδη δοξαστεί στην Ιταλία, σε θέατρα όπου η αυλαία ανέβαινε μόνο για λίγους. Εκεί όπου έπαιζε και ο Βέρντι.

Αλλά ήθελε κάτι παραπάνω: να φτιάξει το μεγαλύτερο ελληνικό μελόδραμα, που να έχει ήρωες από την Αρχαιότητα. Έγραψε τη Μαραθών-Σαλαμίς το 1887. Ήταν η τελευταία του όπερα. Έβαλε μέσα όλη του τη φιλοδοξία, την ελληνική του ψυχή και το όραμα για μια μουσική που να μη μοιάζει με κανενός. Η όπερα τελείωσε. Αλλά δεν ανέβηκε ποτέ.

Ο Καρρέρ πέθανε το 1896. Το έργο του έμεινε στα συρτάρια. Κανείς δεν το ανέβασε. Δεν υπήρχε ούτε κρατική μουσική στήριξη, ούτε κοινό εκπαιδευμένο γι’ αυτό. Το ’21 έγινε μάθημα, αλλά δεν έγινε μουσική. Η Μαραθών-Σαλαμίς ξεχάστηκε. Κάποιοι έλεγαν πως ήταν υπερβολική, άλλοι πως δεν άξιζε καν τον κόπο. Ήταν πολύ ελληνική για τους Ευρωπαίους και πολύ ευρωπαϊκή για τους Έλληνες.

Χρειάστηκε να περάσουν 115 χρόνια για να ακουστεί η πρώτη της νότα. Το 2003, η Εθνική Λυρική Σκηνή την ανέβασε επιτέλους. Ο Παύλος Καρρέρ ήταν πια νεκρός πάνω από έναν αιώνα. Η φωνή του, όμως, είχε επιβιώσει. Ήταν γραμμένη σε παρτιτούρες, σε μελάνι που αρνήθηκε να ξεθωριάσει.

Ο άνθρωπος που ονειρεύτηκε ελληνική όπερα, που έντυσε τους ήρωες της Επανάστασης με μουσική, που δίδαξε, συνέθεσε και σιώπησε, δικαιώθηκε έναν αιώνα μετά. Κι όμως, ακόμη και σήμερα, λίγοι ξέρουν το όνομά του. Πολλοί νομίζουν πως η πρώτη ελληνική όπερα γράφτηκε στον 20ό αιώνα. Αλλά η ιστορία έχει και ξεχασμένες σελίδες. Ο Παύλος Καρρέρ είναι μία από τις πιο μελωδικές.