Έγραψε βιβλίο που αποκαλύπτει τον δολοφόνο του αδελφού του, τον οποίο δεν αποκάλυψε ποτέ στη μητέρα του

Ο Γεώργιος Βιζυηνός, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες πεζογράφους του 19ου αιώνα, γεννήθηκε το 1849 στη Βιζύη της Ανατολικής Θράκης. Από μικρός έζησε την ορφάνια, την απώλεια και τη φτώχεια, στοιχεία που σημάδεψαν τη ζωή και το έργο του. Ένας από τους πιο συγκλονιστικούς του αφηγητές στην ελληνική λογοτεχνία, ο Βιζυηνός έγραψε διηγήματα που συχνά αντλούσαν έμπνευση από τη δική του ζωή, περιγράφοντας με αριστουργηματική ένταση τον ανθρώπινο πόνο και τα μυστικά που βαραίνουν την ψυχή.

Το πιο γνωστό του έργο, “Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου”, είναι ένα διήγημα που παραμένει αξεπέραστο στην ελληνική λογοτεχνία. Η ιστορία ακολουθεί τη μητέρα του αφηγητή, μια γυναίκα τσακισμένη από τη μοίρα, που μετά τον χαμό του γιου της, Χρηστάκη, αφιερώνει τη ζωή της στην αναζήτηση του φονιά του. Το διήγημα ξεδιπλώνεται με τη χαρακτηριστική αφήγηση του Βιζυηνού, όπου το πραγματικό και το φανταστικό μπλέκονται, δημιουργώντας ένα λογοτεχνικό έργο που καθηλώνει τον αναγνώστη.

Η αποκάλυψη της αλήθειας σοκάρει: ο Κιαμίλ, ένας νεαρός Τούρκος που η μητέρα του συγγραφέα είχε υπό την προστασία της, είναι ο άθελος φονιάς του γιου της. Ένα τραγικό παιχνίδι της μοίρας τούς φέρνει κάτω από την ίδια στέγη, χωρίς η γυναίκα να γνωρίζει την αλήθεια. Ο αφηγητής μαθαίνει την πραγματική ταυτότητα του φονιά, αλλά δεν αποκαλύπτει ποτέ τίποτα στη μητέρα του. Εκείνη συνεχίζει να ψάχνει, να ρωτά, να βασανίζεται από την άγνοια, χωρίς να μάθει ποτέ τι πραγματικά συνέβη. Το βάρος της γνώσης περνά στον ίδιο τον αφηγητή, που πρέπει να ζήσει με το μυστικό.

Ωστόσο, ένα ερώτημα αιωρείται πάνω από το διήγημα: ήταν άραγε αυτή μια αληθινή ιστορία ή μια λογοτεχνική επινόηση; Δεν υπάρχει απόλυτη βεβαιότητα πως το έργο βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Ο Βιζυηνός αντλούσε έμπνευση από τη ζωή του, αλλά πολλές φορές οι αφηγήσεις του μπλέκονταν με το φανταστικό, προσδίδοντας στα έργα του μια αίσθηση μυστηρίου. Ήταν μια ιστορία που έζησε ή μια ιστορία που δημιούργησε για να αποτυπώσει την ψυχολογική αγωνία και την αναζήτηση της αλήθειας;

Αληθινό ή όχι, το “Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου” παραμένει ένα συγκλονιστικό αφήγημα που βυθίζει τον αναγνώστη σε μια ατμόσφαιρα γεμάτη σκιές και ερωτήματα. Είναι ένα έργο που δεν απαντά σε όλα, αφήνοντας ένα αίσθημα ανεκπλήρωτου, ακριβώς όπως η ίδια η ζωή.