Έκρυψε τον Περικλή πάνω στην ασπίδα της Αθηνάς και το πλήρωσε με τη ζωή του

Ο Φειδίας δεν ήταν ένας απλός γλύπτης. Ήταν ο άνθρωπος που άλλαξε το νόημα της τέχνης στην Ακρόπολη. Με εντολή του Περικλή, δημιούργησε το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς, ένα κολοσσιαίο έργο ύψους 12 μέτρων, ντυμένο με αποσπώμενα φύλλα χρυσού, ώστε να μπορεί να ζυγίζεται. Ήταν το ισχυρότερο πολιτικό και αισθητικό μήνυμα της εποχής. Και έγινε η αρχή του τέλους του.

Στο εσωτερικό της ασπίδας της θεάς, ο Φειδίας τόλμησε κάτι που κανείς δεν θα τολμούσε. Έδωσε μορφή στον εαυτό του και στον Περικλή. Όχι σαν καλλιτέχνες, αλλά σαν πολεμιστές. Οι αντίπαλοι βρήκαν αφορμή. Κατηγορήθηκε για ασέβεια, ύβρι, αλαζονεία. Ήταν μια εποχή που ακόμα κι ο πιο λαμπρός δημιουργός μπορούσε να καταρρεύσει μέσα σε μια ανάσα.

Για να μην κατηγορηθεί για υπεξαίρεση, ο Περικλής τον είχε συμβουλέψει να κατασκευάσει τον χρυσό χιτώνα αποσπώμενο. Ο Φειδίας τον αποσυναρμολόγησε μπροστά στους δικαστές και απέδειξε την αθωότητά του. Αλλά δεν γλίτωσε. Άλλοι τον θέλουν νεκρό στη φυλακή. Άλλοι λένε πως εξοστρακίστηκε. Όλοι συμφωνούν: η ίδια του η μεγαλοφυΐα τον πρόδωσε.

Μετά τον διωγμό, ο Φειδίας κατέφυγε στην Ολυμπία και κατασκεύασε το άγαλμα του Δία, που αναγνωρίστηκε ως ένα από τα Επτά Θαύματα του Αρχαίου Κόσμου. Αλλά ακόμα και εκεί, τον πρόλαβαν οι κατηγορίες. Για δεύτερη φορά, φυλακίστηκε για υπεξαίρεση χρυσού. Εκεί τελείωσε η ζωή του. Όχι με τιμές, αλλά με αλυσίδες.

Το άγαλμα της Αθηνάς παρέμεινε στον Παρθενώνα ως τον 5ο αιώνα μ.Χ., όταν μεταφέρθηκε πιθανότατα στην Κωνσταντινούπολη. Δεν υπάρχει πια. Μόνο νομίσματα, μινιατούρες και ρωμαϊκά αντίγραφα μας θυμίζουν την εποχή που ένας άνθρωπος έφτιαξε ένα θεϊκό έργο και θυσιάστηκε μέσα του.