Έλληνας, αναρχικός, γιατρός, Μορμόνος. Ξεκίνησε από την Πλάκα και χάθηκε στο Μεξικό
Από τα σαλόνια της Αθήνας και τα πανεπιστήμια της Ευρώπης, στο φλεγόμενο Μεξικό του 19ου αιώνα: η αληθινή ή μυθιστορηματική ζωή του Πλωτίνου Ροδοκανάκη.
Ονομάστηκε Πλωτίνος Ροδοκανάκης και για πολλούς δεν υπήρξε ποτέ. Άλλοι λένε ότι γεννήθηκε στην Πλάκα το 1828 και ότι καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια της Χίου. Άλλοι επιμένουν πως ήταν Μεξικανός που υιοθέτησε ελληνική ταυτότητα. Το βέβαιο είναι ότι, για ένα διάστημα στον 19ο αιώνα, ένας άντρας με αυτό το όνομα, μετέδωσε στο Μεξικό τις ιδέες του ουτοπικού σοσιαλισμού, δίδαξε την ομοιοπαθητική, βάφτισε τους πρώτους Μορμόνους και ίδρυσε την πρώτη αναρχική ομάδα της χώρας.
Πριν καταλήξει στη Λατινική Αμερική, είχε περάσει από Βιέννη, Βερολίνο, Βουδαπέστη και Παρίσι. Διάβαζε Προυντόν, Φουριέ και Σπινόζα. Ήταν πασιφιστής, αλλά όχι ουδέτερος. Το 1861 εγκαταστάθηκε στο Μεξικό, με στόχο να δημιουργήσει αγροτικές κομμούνες. Οργάνωσε σχολεία για αγρότες, ίδρυσε λέσχες πολιτικής επιμόρφωσης, και στήριξε τους πρώτους εργάτες που ξεσηκώθηκαν. Μαθητής του ήταν ο Χούλιο Τσάβες Λόπες, που εκτελέστηκε ως επικεφαλής αποτυχημένης εξέγερσης το 1869.
Ο ίδιος ο Ροδοκανάκης δίδασκε φιλοσοφία, λογική και φρενολογία. Έγραφε άρθρα και εξέδωσε πολιτικά εγχειρίδια. Το 1879 βαφτίστηκε Μορμόνος και έγινε ο πρώτος επικεφαλής της Εκκλησίας των Αγίων των Τελευταίων Ημερών στο Μεξικό. Ήθελε να ιδρύσει κοινότητες Μορμόνων χωρίς τάξεις και φυλετικούς αποκλεισμούς. Αυτή η στάση προκάλεσε αντιδράσεις και τελικά παραιτήθηκε.
Το 1886 διώκεται, τα περιοδικά του απαγορεύονται και ο ίδιος εξαφανίζεται. Κάποιοι λένε ότι πέθανε στην Πόλη του Μεξικού το 1890. Άλλοι πως γύρισε στην Ευρώπη με άλλο όνομα. Άλλοι ότι δεν υπήρξε ποτέ.
Γρηγόρης Κεντητός
Γράφω για πράγματα που με συναρπάζουν, αλλά φροντίζω πάντα να τα ερευνώ σαν να τα μελετούσα για πρώτη φορά. Αναζητώ τη σύνδεση ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, το ανθρώπινο μέσα στο ακαδημαϊκό, και τη γνώση που μπορεί να μεταφερθεί με τρόπο απλό, ακριβή και ζωντανό. Είτε πρόκειται για έναν αρχαίο πόλεμο είτε για ένα φαινόμενο της εποχής μας, στηρίζομαι πάντα σε πρωτογενές υλικό, πραγματικές πηγές και σοβαρή τεκμηρίωση. Θέλω κάθε κείμενο να αξίζει τον χρόνο του αναγνώστη — και τον δικό μου.
για άμεση κι έγκυρη ενημέρωση.
