Έμενε μέσα στον Παρθενώνα με τις πιο ξακουστές εταίρες και οι Αθηναίοι τον λάτρευαν

Το 295 π.Χ., η Αθήνα δεν ήταν πια η πανίσχυρη πόλη του Περικλή. Όμως συνέχιζε να γοητεύει βασιλιάδες, στρατηγούς και φιλοσόφους σαν μαγνήτης. Όταν ο Δημήτριος ο Πολιορκητής μπήκε στην πόλη, οι Αθηναίοι δεν του φέρθηκαν σαν σε ξένο κατακτητή. Του άνοιξαν την Ακρόπολη. Και εκείνος εγκαταστάθηκε κατευθείαν μέσα στον Παρθενώνα.

Δεν ήταν απλώς στρατιωτική κατοχή. Ο Παρθενώνας μετατράπηκε σε κατοικία. Ο ναός που κάποτε φιλοξενούσε το άγαλμα της Αθηνάς, έγινε η προσωρινή του έδρα. Και δεν έμεινε μόνος. Μαζί του βρίσκονταν οι διασημότερες γυναίκες της εποχής, όπως η Λάμις, η πιο γνωστή εταίρα της ελληνιστικής περιόδου, η οποία τον ακολουθούσε παντού σαν ίση με βασίλισσα.

Η εικόνα αυτή, όσο ακραία κι αν ακούγεται, δεν προκάλεσε αποστροφή. Αντιθέτως, η πόλη τον λάτρεψε. Τον ανακήρυξαν Σωτήρα, του έφτιαξαν αγάλματα και του έδωσαν τιμές που δεν δόθηκαν ούτε στους πιο επιφανείς πολιτικούς της Αθήνας. Γιατί; Ίσως επειδή έφερε πλούτη, γοητεία και προστασία σε μια ταραγμένη εποχή.

Κανείς άλλος δεν είχε τολμήσει να κατοικήσει εκεί όπου χτυπούσε η ιερή καρδιά της πόλης. Κι όμως, ο Δημήτριος έγινε αποδεκτός. Ο Παρθενώνας, που είχε χτιστεί ως αιώνιο σύμβολο των θεών, στέγασε τώρα μια από τις πιο θεατρικές προσωπικότητες της ελληνιστικής ιστορίας. Για λίγο, το κέντρο της λατρείας μετατράπηκε σε κέντρο εξουσίας.

Η Λάμις, με το θάρρος, την εξυπνάδα και την ελευθερία της, αντιπροσώπευε μια νέα εποχή όπου οι γυναίκες της αυλής μπορούσαν να είναι κάτι παραπάνω από συνοδοί. Ήταν σύμβολα επιρροής. Δεν έκρυβαν την παρουσία τους—τη δήλωναν. Και οι Αθηναίοι, αντί να σκανδαλιστούν, θαύμασαν το θράσος.

Ο Δημήτριος δεν κράτησε για πάντα την πόλη, αλλά το αποτύπωμά του έμεινε. Γιατί κανείς άλλος δεν τόλμησε να μείνει μέσα στον Παρθενώνα. Κι αν κάποτε ο ναός ανήκε στη θεά, εκείνη τη χρονιά ανήκε στον άνθρωπο που τόλμησε να κοιμηθεί στις κολώνες της.