Έβαλαν κοριό στο δωμάτιο του Ωνάση και του έσκαβαν τον λάκκο μέσω ιταλικής εφημερίδας
Δεν είναι σενάριο. Ένας πρώην του Χάουαρντ Χιουζ έβαλε κοριό στον Ωνάση και τον πολέμησε μέσω εφημερίδας που ανήκε στην CIA.
Το 1954, ο Αριστοτέλης Ωνάσης υπέγραψε μια συμφωνία που θα άλλαζε για πάντα τη ναυτιλία. Ήρθε σε απευθείας συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία για τη μεταφορά του πετρελαίου της, παρακάμπτοντας τις μεγάλες αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες. Η συμφωνία θεωρήθηκε επικίνδυνη. Για πρώτη φορά, ένας ιδιώτης Έλληνας εφοπλιστής απειλούσε μια αυτοκρατορία.
Σύμφωνα με έγγραφα που αποχαρακτηρίστηκαν δεκαετίες αργότερα, η CIA δεν έμεινε άπραγη. Ένας άνθρωπος με ειδική αποστολή μπήκε στο παιχνίδι. Το όνομά του ήταν Ρόμπερτ Μαχέου. Είχε υπάρξει προσωπικός βοηθός του Χάουαρντ Χιουζ και γνώριζε καλά τα παιχνίδια επιρροής. Με δική του ομολογία, τοποθέτησε κρυφό μικρόφωνο σε δωμάτιο που χρησιμοποιούσε ο Ωνάσης.
Ο σκοπός ήταν ξεκάθαρος: να μαζευτούν πληροφορίες, να χτυπηθεί η αξιοπιστία του, να εμφανιστεί επικίνδυνος και αναξιόπιστος διεθνώς. Η δράση δεν σταμάτησε εκεί. Σύμφωνα με καταγραφές, η CIA διαχειριζόταν μια ιταλική εφημερίδα στη Ρώμη, η οποία παρουσίαζε δήθεν ανεξάρτητες ειδήσεις. Από εκεί ξεκίνησαν δυσφημιστικά δημοσιεύματα που στόχευαν απευθείας τον Έλληνα μεγιστάνα.
Ο ίδιος ο Μαχέου το παραδέχτηκε. Έγραψε πως η αποστολή του ήταν να αποδομήσει τον Ωνάση, ώστε να μην προχωρήσει η συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία. Υποστήριξε, ωστόσο, ότι δεν ενεργούσε ως πράκτορας, αλλά ως εκπρόσωπος συμφερόντων ανταγωνιστών. Στην πραγματικότητα, όμως, η δραστηριότητά του εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλέγμα επιχειρήσεων “ήπιας καταστροφής”.
Η συμφωνία τελικά ανεστάλη. Οι ΗΠΑ πέτυχαν αυτό που ήθελαν. Ο Ωνάσης έδειχνε αήττητος στο προσκήνιο, αλλά στα παρασκήνια δεχόταν πιέσεις που λίγοι άντεχαν. Δεν επρόκειτο για απλή επιχειρηματική σύγκρουση. Ήταν πόλεμος — με μικρόφωνα, ψευδείς ειδήσεις και κέντρα εξουσίας που δούλευαν σιωπηλά.
Ίσως ο Ωνάσης να το ήξερε. Ίσως όχι. Το σίγουρο είναι ότι οι ισχυροί του κόσμου δεν ήθελαν άλλον έναν ισχυρό, και μάλιστα μη Αμερικανό. Η ιστορία του, πίσω από τα φώτα, δεν ήταν μόνο χρυσά γιότ και Κάλλας. Ήταν κι αυτό: ένας Έλληνας που παρακολουθήθηκε, πολεμήθηκε και συκοφαντήθηκε από εκείνους που έβλεπαν τη δύναμή του ως απειλή.