Γιατί οι Αρχαίοι Σπαρτιάτες δε μπορούσαν να φορέσουν Louis Vuitton, Gucci και Hermès
Η μόδα δεν είχε θέση στη Σπάρτη. Οι πολίτες της ζούσαν με αυστηρούς κανόνες, απεχθάνονταν την πολυτέλεια και φορούσαν απλά ρούχα.
Οι αρχαίοι Σπαρτιάτες δεν μπορούσαν να φορέσουν Louis Vuitton, Gucci ή Hermès πρώτα για έναν πολύ απλό λόγο: δεν υπήρχαν! Καμία από τις πολυτελείς μάρκες μόδας δεν είχε δημιουργηθεί τον 5ο αιώνα π.Χ., και η ιδέα της υψηλής ραπτικής ήταν άγνωστη στον κόσμο τους. Όμως, ακόμα κι αν υπήρχαν, οι Σπαρτιάτες δεν θα τις αγόραζαν ποτέ.
Η Σπάρτη είχε έναν αυστηρό και λιτό τρόπο ζωής, γνωστό ως “αγωγή”, που επέβαλλε πειθαρχία, αντοχή και σκληραγωγία. Οι πολίτες της απέφευγαν την πολυτέλεια και ζούσαν με τα απολύτως απαραίτητα. Τα ρούχα τους ήταν απλά, χωρίς διακοσμητικά στοιχεία ή έντονα χρώματα. Το κόκκινο χιτώνιο των πολεμιστών τους δεν ήταν επιλογή μόδας, αλλά πρακτικό ένδυμα για να μη φαίνονται οι λεκέδες από αίμα στις μάχες. Η πολυτέλεια θεωρούνταν σημάδι αδυναμίας, και όποιος ξεχώριζε με πολυτελή ρούχα κινδύνευε να γελοιοποιηθεί.
Οι Σπαρτιάτες χρησιμοποίησαν σιδερένια νομίσματα αντί για χρυσά ή ασημένια, ώστε να αποτρέψουν τη συσσώρευση πλούτου. Οι νόμοι τους επέβαλλαν κοινωνική ισότητα μεταξύ των πολιτών, και η υπερβολική επίδειξη πλούτου ήταν απαγορευμένη. Ακόμη και οι πιο ισχυροί Σπαρτιάτες ζούσαν απλά, τρώγοντας το θρυλικό «μέλανα ζωμό», ένα πιάτο τόσο απέριττο και άγευστο που κανένας επισκέπτης από την Αθήνα δεν μπορούσε να το καταπιεί.
Η ακραία αυτή λιτότητα δεν ήταν μόνο μια πολιτική επιλογή αλλά και ένα στοιχείο της στρατιωτικής εκπαίδευσης. Από μικρά παιδιά, οι Σπαρτιάτες εκπαιδεύονταν στην αυτοσυγκράτηση και την πειθαρχία. Οι μαλακοί καναπέδες, τα ακριβά υφάσματα και τα αρώματα ήταν άγνωστες έννοιες. Ένας Σπαρτιάτης με ακριβά ρούχα θα ήταν τόσο παράταιρος στη Σπάρτη όσο ένας στρατιώτης που αρνείται να πάει στη μάχη.
Η Σπάρτη δεν ενδιαφερόταν για μόδα ή κοινωνική προβολή. Αντί για Louis Vuitton και Gucci, οι Σπαρτιάτες προτιμούσαν την απλότητα και την πολεμική αρετή. Σε μια πόλη όπου ο σεβασμός κερδιζόταν στη μάχη και όχι από ένα εντυπωσιακό ντύσιμο, η πολυτέλεια δεν είχε καμία θέση.