Γιατί η Τουρκία επικαλείται το Διεθνές Δίκαιο για να υποστηρίξει τις θέσεις της στο Αιγαίο ενώ το Διεθνές Δίκαιο επικαλείται και η Ελλάδα – Ποιος έχει δίκιο;

Η σύγκρουση Ελλάδας και Τουρκίας στο Αιγαίο αποτελεί ένα από τα πιο περίπλοκα και πολιτικο-νομικά αμφισβητούμενα ζητήματα της Ανατολικής Μεσογείου. Και οι δύο χώρες επικαλούνται το Διεθνές Δίκαιο, αλλά με διαφορετικές ερμηνείες και αφετηρίες.

Η Ελλάδα στηρίζεται κυρίως στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), του οποίου είναι συμβαλλόμενο μέρος από το 1995.

Η UNCLOS επιτρέπει σε κάθε κράτος να επεκτείνει τα χωρικά του ύδατα έως και 12 ν.μ. Η Ελλάδα έχει 6 ν.μ. στο Αιγαίο αλλά διατηρεί το δικαίωμα επέκτασης.

Επίσης, η UNCLOS αναγνωρίζει πλήρη δικαιώματα σε κατοικημένα νησιά – πράγμα που ευνοεί την Ελλάδα λόγω της ύπαρξης χιλιάδων νησιών στο Αιγαίο.

Η Ελλάδα υποστηρίζει πως η τουρκική στάση και υπερπτήσεις πάνω από κατοικημένα νησιά παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο.

Η Τουρκία δεν έχει υπογράψει την UNCLOS και δεν την αναγνωρίζει ως δεσμευτική. Θεωρεί ότι το Αιγαίο είναι “ημίκλειστη θάλασσα” και πως τα ελληνικά νησιά κοντά στα τουρκικά παράλια δεν θα έπρεπε να έχουν πλήρη δικαιώματα σε ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα.

Η Τουρκία ζητά “αναλογική κατανομή” υφαλοκρηπίδας με βάση το μήκος των ακτών και τον πληθυσμό – δηλαδή να έχει λόγο στον καθορισμό της υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ στο Αιγαίο.

Το τουρκικό κοινοβούλιο από το 1995 έχει εξουσιοδοτήσει την κυβέρνηση να θεωρήσει αιτία πολέμου την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ.

Η Ελλάδα έχει το διεθνές δίκαιο με το μέρος της, καθώς η UNCLOS αποτελεί σήμερα εθιμικό και δεσμευτικό δίκαιο για τη συντριπτική πλειοψηφία των κρατών. Το γεγονός ότι η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος την απομονώνει νομικά.

Η Τουρκία επιχειρεί να αμφισβητήσει τη νομική πραγματικότητα με την ισχύ της (στρατιωτική παρουσία, διπλωματική πίεση) και να επιβάλει πολιτικά τετελεσμένα μέσω αναθεωρητικής στρατηγικής.

Και οι δύο χώρες επικαλούνται το διεθνές δίκαιο, αλλά με διαφορετική “ανάγνωση”. Η Ελλάδα κινείται με βάση την ισχύουσα διεθνή νομιμότητα ενώ η Τουρκία το αμφισβητεί επιλεκτικά όταν δεν την εξυπηρετεί.

Το ποιος έχει τελικά “δίκιο” δεν είναι μόνο νομικό ζήτημα, αλλά γεωπολιτικό. Και όπως έχει δείξει η ιστορία, δεν αρκεί να έχεις το δίκιο – πρέπει και να μπορείς να το υπερασπιστείς.

Διαβάστε επίσης:

Ήταν το πλουσιότερο κράτος στον κόσμο και τώρα παλεύει να επιβιώσει

Έκαναν τελετή έναρξης και τελετή λήξης στους Αρχαίους Ολυμπιακούς;